า “นายท่านคนนี้อยู่ใต้นามแห่งราชาสวรรค์มีนามว่าหลิวหลาง”
“ให้ข้าบอกตามตรงเลยก็ได้ว่าเว่ยฉิงเชินผู้นี้คือเป้าหมายของข้ามานานนมแล้ว”
“เพื่อให้สำเร็จภารกิจของท่านราชาสวรรค์สำเร็จ พ่อคนนี้ถึงขนาดต้องลงไปแฝงตัวอยู่ในฝ่ายมนุษย์เพื่อจะรอโอกาสอันดีที่จะได้ลงมือ”
“แต่พวกแก ไอ้พวกระยำตำบอน ไม่เพียงแต่จะกล้าลงมือกับเป้าหมายของพ่อคนนี้ แถมยังก็ทำตัวเหิมเกริมต่อหน้าข้า หากนี่ไม่เป็นการเรียกว่าแหวกหญ้าให้งูตื่นแล้วจะให้เรียกว่าอะไร ให้เรียกราชาฉินเว่ยของเจ้านั้นว่าหมูโง่ยังไม่พอจะเรียกเสียด้วยซ้ำ”
ในตอนนี้เฉินเฉียงได้แกล้งทำตัวเป็นคนใต้อาณัติของราชาสวรรค์อย่างไม่ลังเล ต่อให้มีการสืบสวนเรื่องนี้ขึ้นมา มันก็เป็นเรื่องของราชาสวรรค์กับฉินเว่ยอยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้นคือนี่จะเป็นการดีที่จะยั่วยุให้เหล่านายพลทักษะพิเศษเหล่านี้เพ่งเล็งที่ตัวเขา และนี่จะทำให้หลู่ฟางและคนอื่นๆมีโอกาสพาเว่ยฉิงเชินหลบหนีไปได้
และแน่นอนว่าวาจาที่ราวกับโอหังและโกรธเกรี้ยวนี้ได้ไปกระตุกต่อมความโกรธของหลิวหมิงและพวก
“นายท่านหลิวหลาง ท่านผิดแล้ว ถึงแม้พวกเราจะไม่ได้อยู่ภายใต้นามราชาคนเดียวกันแต่ยังไงพวกเราก็ยังเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เหมือนกัน”
“เอาอย่างนี้ดีกว่า พวกเราควรจะร่วมมือกันเพื่อจับตัวเว่ยฉิงเชินและควรฝังแผ่นแก่นพลังงานในร่างของเธอซะ นี่ก็ถือว่าเราทำภารกิจสำเร็จทั้งคู่ไม่ใช่รึไง ถูกต้องรึเปล่า”
เมื่อได้ยินดังนี้ เฉินเฉียงก็ได
