สิบแผ่นลอยอยู่กลางอากาศ
บนแผ่นหยกแต่ละแผ่นล้วนมีชื่อบุคคลจารึกอยู่
“ทั้งหมดนี้ข้าเป็นผู้เลือกด้วยตัวเอง เป็นผลจากการที่เจินเหรินขั้นสร้างรากฐานในย่านหอลับออกมือ ดึงดูดเส้นกรรมจนสร้าง ‘ผู้มีวาสนา’ ขึ้นมา”
“…โอ?”
วิธีการนี้ทำให้ลวี่หยางนึกถึงอิ๋นซานเจินเหรินในอดีตขึ้นมาทันที ตอนนั้นอีกฝ่ายก็เคยใช้กลอุบายนี้ล่อให้เขาปรากฏตัว เพื่อหาที่ตั้งของแดนลับอสูรวิญญาณ
ทว่าการกระทำเช่นนี้ต้องจ่ายราคาสูงยิ่ง ผู้มีวาสนาที่สร้างขึ้นด้วยวิธีนี้จะมีชีวิตอยู่ได้แค่เพียงชาติเดียวเท่านั้น พูดอีกอย่างคือ เป็นการดึงวาสนาในอนาคตมาใช้ในปัจจุบันจนหมดสิ้น
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็บังเกิดความเข้าใจขึ้นทันที “สหายใช้พวกผู้มีวาสนาเหล่านี้ในการรวบรวมของวิเศษอย่างนั้นรึ?”
“ถูกต้อง!”
ฉีเหอเจินเหรินพยักหน้า “โดยทั่วไปหากมีผู้ใดมาสั่งของ ข้าก็จะอาศัยแผ่นหยกเหล่านี้กระตุ้นเส้นกรรมให้เคลื่อนไหว ส่งผู้มีวาสนาไปค้นหา”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เขาก็เริ่มอธิบายชื่อในแผ่นหยกแต่ละแผ่นอย่างภาคภูมิใจ “ผู้นี้ได้รับสืบทอดวิชาแห่งกระบี่ หากท่านต้องการธาตุทองคำ ข้าก็จะเลือกใช้มัน ผู้นี้เป็นเผ่าพันธุ์ธาตุน้ำ หากท่านต้องการของวิเศษสายธาตุน้ำ เขาคือผู้เลือกอันดับหนึ่ง แล้วก็ผู้นี้…อืม คนนี้ก็น่าสนใจไม่น้อย…”
ในการบรรยายของฉีเหอเจินเหริน ลวี่หยางก็เข้าใจวิธีดำเนินงานของห่วงโซ่อุตสาหกรรมนี้ได้อย่างรวดเร็ว
ลำดับแรก จะมีผู้คนมาหาฉีเหอเจินเ
