ี้ต่อไม่ได้น่ะ”
“เจ้า ฮึ่ม ไอ้เด็กจองหอง เจ้ากล้าท้าทายข้าเรอะ” ดวงตาของฮั่นจุยฉายแววเย็นยะเยียบก่อนที่จะถอนมือของตนออกในทันที
นี่ทำให้ผู้อาวุโสทั้งสองนั้นประสบปัญหาใหญ่ในทันใด
อุโมงค์ทางเข้านี้จำเป็นต้องใช้พลังของระดับราชาสามคนในการเปิด พวกเขานั้นไม่คิดว่าอยู่ๆฮั่นจุยจะถอนพลังตัวเองออกอย่างนี้
และนี่ทำให้อุโมงค์ทางเข้าเล็กลงเรื่อยอย่างรวดเร็วจนกระทั่งเล็กเหลือเท่าแขนคน นี่ทำให้ทั้งสองต้องถอนมือออกมาอย่างช่วยไม่ได้
พวกเขาต่างก็หันไปมองฮั่นจุยและเฉินเฉียงที่กำลังตั้งแง่ใส่กัน
“เหอะ เป็นไอ้เด็กนั่นต่างหากที่มันกลัวตายที่นั่น ไม่อย่างนั้นมันจะยึกยักทำซากอะไรล่ะ ฮึ่ม”
อย่างไรก็ตาม เพียงสิ้นคำของฮั่นจุย เขาก็เห็นว่าเฉินเฉียงมองเขาอย่างดูแคลนก่อนที่จะใช้หัวของตนพุ่งเข้าใส่กำแพงหินตรงหน้าในทันที
