แน่แท้
หลังจากเขามองตาเขียวไปยังทั้งสองคนนี้แล้วก็ได้พูดออกมาอย่างไม่พอใจ “พวกท่านไม่ได้ยินที่ข้าบอกรึไงว่าจะถึงแล้ว หลังจากเข้าไปแล้วข้าจะนำออกมาให้พวกท่านพิจารณาอย่างดีแน่นอน”
“ฮ่าฮ่าฮ่า หลานชายเฉินเฉียงพูดถูกต้องแล้ว อีกไม่กี่นาทีเราก็ถึงแล้ว ถึงนั่นค่อยคุยกันก็ได้”
และเพียงสิ้นคำพูดนี้ไม่กี่นาที เรือมังกรบินก็ได้ชะลอความเร็วลงและหยุดนิ่ง และลงจอดลง
“เย็นจังแฮะ ที่นี่ที่ไหนเนี่ย”
ทุกคนที่พึ่งจะเดินออกจากเรือมังกรบินไปนั้นต่างก็หนาวสั่นกันในทันทีที่ออกมานอกเรือบิน
นี่ขนาดว่าคนที่เข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิได้นั้นเกณฑ์ขั้นต่ำคือระดับนายพลวิญญาณยังสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นขนาดนี้
นี่ทำให้พวกเขานึกไม่ออกเลยว่าข้างในจะหนาวมากมายขนาดไหน
เฉินเฉียงได้ทำการเปิดกำไลสื่อสารออกดูก็พบจุดสีแดงบนแผนที่ และนี่ทำให้เขาอดที่จะตกตะลึงไม่ได้
นั่นก็เพราะตอนนี้เขาอยู่ในจุดที่สูงถึงสุดของเขตภาคกลาง ตีนเขาเอเวอเรสต์
และที่ข้างๆพวกเขานี้เองก็มีนักรบที่ดูทรงพลังอย่างที่สุดนั่งอยู่ที่พื้น
หากมองจากภายนอกแล้วจะเห็นเป็นเพียงชายชราสองคนและเด็กหนุ่มหนึ่งคนเพียงเท่านั้น แต่ในเรื่องระดับการบ่มเพาะแล้ว ทุกคนล้วนแล้วแต่แข็งแกร่งกว่าเว่ยหยวนตี้และจ้าวลี่ด้วยซ้ำ
นั่นก็เพราะท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นสุดขั้วแบบนี้ พวกเขายังนุ่งผ้าน้อยชิ้นเพียงเท่านั้น ยิ่งกว่านั้นคือร่างกายของเขานั้นมีหมอกไอคลุมร่างกายตลอดเวลา
และที่ทำให้เฉ