ยจริง พวกเราไม่ต้องใช้กำไลสื่อสารนั่นหรอก”
เฉินเฉียงได้ยิ้มออกมาเล็กน้อยและพูดออกมา “เรื่องนั้นข้าก็รู้ดี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าจะต้องเข้าร่วมกับเหล่าพี่ชายในนามกองกำลังอย่างเต็มตัว แล้วข้าจะไม่สนความปลอดภัยของพวกท่านได้อย่างไร”
“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ข้าได้ตัดสินใจแล้ว มันเทียบไม่ได้กับพวกท่านที่ได้เข้าร่วมสงครามกับข้า ข้าเองยังแบ่งมันไว้อีกสองหยดไว้แล้ว กับหนึ่งหยดนี้ไม่สำคัญแต่อย่างใด”
หลังจากพูดจบลงเฉินเฉียงได้พูดออกมาด้วยมือไพล่หลังอย่างเย็นชา “เจ้าสกุลเฉียว ข้าจะสู้กับเจ้าจนกว่าจะตายกันไปข้างในวันนี้ เจ้าไม่มีเงินสินะ แค่หยดนี้เพียงแก่นโลหิตหยดนี้เดียวของข้านั้นก็มีค่าเกินกว่าแก่นคริสตัลสิบล้านก้อนเข้าไปแล้ว”
“หากมีกึ๋นพอก็เสนอราคามา”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้ใช้คลื่นพลังปิดกั้นแหวนของตน เพื่อไม่ให้คนอื่นตรวจสอบได้ พร้อมกับมือของเขาที่สั่นอย่างไม่อาจหยุดได้
“ไอ้ฉิบหาย เฉินเฉียงบ้าไปแล้ว นี่เขากล้าใช้แก่นโลหิตมาซื้อกำไลสื่อสารเนี่ยนะ”
“นี่มันเกินกว่าที่ข้าจะรับได้แล้ว โลกนี้มันบ้าไปแล้ว”
“ข้าว่าเฉียวกังมันต้องไม่กล้าเสนอราคาแล้วแหงๆ เฉินเฉียงยังมีแก่นโลหิตอีกสองหยดนา”