ือดอยู่แนวหน้า แต่มีใครบางคนกลับใช้กำลังกดขี่ข่มเหงผู้บริสุทธิ์อยู่ด้านหลังแบบนี้ นี่มันเป็นการทำลายคุณงามความดีของพวกเราชัดๆ นี่เฉียวกังเป็นคนแบบนี้จริงๆเหรอเนี่ย”
คำพูดของเฉินเฉียงนั้นได้ไปกระตุ้นโสตประสาทของทุกคนที่อยู่นอกร้านที่ไม่พอใจกับการกระทำกร่างไปทั่วของเฉียวกังอยู่แล้ว นั่นก็เพราะพวกเขาเองก็ไม่ได้รับกำไลสื่อสารเลยสักอันทั้งที่เวลาล่วงเลยมาจนถึงป่านนี้ แถมตอนนี้เมื่อเห็นท่าทางของเฉียวกังแล้วยิ่งอยากจะทำให้ทุกคนส่งเฉียวกังเข้าคุกไปให้มันพ้นๆหน้า
“เจ้าพูดถูกต้องแล้ว ทำไมพวกเราไม่กำจัดขยะของมนุษยชาติกันล่ะ”
“เขาไม่เพียงจะไม่ซื้อหาห่าเหวอะไรเลยสักชิ้น แล้วยังไม่ทำเป็นอวดร่ำอวดรวยอีก”
“ข้าว่าพวกเราส่งตัวพวกมันไปให้ผู้การแห่งกันหนันและใช้ศาลทหารตัดสินพวกมันถึงจะดีที่สุด”
เหล่าผู้คนด้านนอกต่างก็เริ่มไม่พอใจหลังจากถูกหลางซานเอ๋อกระตุ้นจากด้านนอก
ความโกลาหลที่เกิดขึ้นด้านนอกนี้เองทำให้ชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ข้างเฉียวกังรีบแนะนำออกมา “กัปตันเฉียว หากเรายังไม่หยุดล่ะก็ ทุกคนจะโกรธกันยิ่งกว่านี้นะ”
“แล้วถ้าเรื่องนี้ไปเข้าหูผู้การของพวกเราท่านจ้าวล่ะก็ ข้าว่าเรื่องนี้จบไม่สวยแน่”
เมื่อเฉียวกังได้ยินก็หน้าเปลี่ยนสี เขามองไปที่ชายเจ้าของร้านร่างอ้วนที่ยังคงทำจมูกฟืดฟาดราวกับฉุนเฉียว
“ไอ้อ้วน อย่าได้มาขู่ข้าโดยเอาเรื่องผู้การแห่งตึกจอมพลภาคกลางมาขมขู่จะดีกว่า”
“ถามหน่อยเถอะว่าเจ้านั้นจะบอ
