บทที่ 189 เตรียมตัว
เฉินเฉียงผู้ซึ่งในตอนนี้กำลังเดินลงจากเวทีได้หัวเราะในทันทีที่ได้ยินคำพูดของเจิ้งยี่ เขาได้นำกระบี่ทองคำออกมาจากแหวนเก็บของแล้วโยนไปให้เจิ้งยี่โดยไม่หันกลับไปมอง
“ศิษย์พี่เจิ้ง รับมันไปซะ”
เจิ้งยี่ได้มองสิ่งที่ได้รับมาด้วยสายตาที่มีความสุขอย่างที่สุด
นี่คือสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดที่ได้มาจากหลินฟาน
เจิ้งยี่เข้าใจถึงความสุดยอดของมันเป็นอย่างดีเพราะเผชิญหน้ากับมันมาด้วยตัวเอง
แต่เขาไม่คิดว่าเฉินเฉียงจะมอบมันให้กับเขาง่ายๆแบบนี้
“ข้าขอขอบคุณสำหรับกระบี่เล่มนี้”
หลังจากเก็บกระบี่เข้าไปแล้ว เจิ้งยี่ก็ได้เดินตามเฉินเฉียงลงจากเวทีไปในทันที
ในตอนนี้เหล่าคนใหญ่คนโตทั้งหลายต่างก็มองตามด้วยความอับอาย
แต่ก็ยังมีบางคนที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไรมากมาย นั่นก็คือหลิวตันแห่งตึกจอมพลเป่ยเชิน และเว่ยหยวนตี้
ไม่กี่วันก่อนที่มีการประลองสี่สำนัก พวกเขาต่างก็เข้าไปในตึกจอมพลภาคกลางโดยไม่คาดคิด ในตอนนั้นพวกเขาพบว่าตึกจอมพลในครั้งนี้ก็ไม่ได้ต่างไปจากครั้งนั้นสักเท่าไหร่ นั่นก็คือไม่ได้รับยอดฝีมือเข้าไปในตึกจอมพล
แม้แต่ลูกศิษย์สำนักวิหคอสนีบาตที่ติดอันดับหนึ่งในสิบที่เธอหวังไว้นักหนาก็ยังไม่คิดจะเข้าร่วมกับตึกจอมพลเป่ยเชิน
สำหรับเว่ยหยวนตี้ที่ควบคุมเขตกันหนัน เขาในฐานะที่เป็นผู้การคนหนึ่ง เขาย่อมวางตัวที่ดูเป็นกลาง แต่ใจของเขานั้นกลับดี๊ด๊าอย่างที่สุด
นั่นก็เพราะ การเลือกกองกำลังในครั้งนี้กลายเป็
