นเขาที่ถูกฉายแสงเสียอย่างนั้น
แต่เดิม ในฐานะผู้จัดงานประลองสี่สำนักในครั้งนี้ เว่ยหยวนตี้ยังกังวลอยู่เล็กน้อยเกี่ยวกับคนที่จะเข้าร่วม และเขาก็ไม่นึกฝันว่าการจัดงานของเขาในครั้งแรกนี้จะได้รับศิษย์สิบอันดับสุดยอดเข้าร่วมไปเกือบครึ่ง
นี่เขายังนึกไม่ออกเลยว่าหากท่านผู้การแคว้น(ภาค)รู้เข้าล่ะก็ เขานั้นจะเอ่ยชมเขาขนาดไหนกัน
ในตอนแรกนั้นเขาคิดเพียงว่าจะเป็นการพูดคุยกับลูกสาวของเขาเพียงเล็กน้อยเพียงเท่านั้น
ไม่คิดไม่ฝันว่าสุดท้ายจะกลายเป็นฉากที่ว่าศิษย์สุดยอดสี่ในห้าอันดับแรกจะมาเข้าร่วมกับพวกเขา ไม่เว้นแม้แต่เจิ้งยี่ที่อยู่อันดับหนึ่ง
กับเรื่องนี้ เขาเองก็บอกได้เลยว่าเขายังทำตัวไม่ถูก
เว่ยหยวนตี้ได้สงบใจลงให้ได้อย่างที่สุด เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเพื่อพยายามทำให้ทุกคนเห็นว่าทุกสิ่งเกิดจากการตัดสินใจของศิษย์สี่สำนัก เขายังไม่ได้ทำอะไรทั้งสิ้น
เป็นตอนนี้ที่จ้าวลี่แสดงสีหน้าออกมาอย่างดำคร่ำเคร่งประดุจดั่งก้นหม้อ
เพื่อได้รับคำชมเชิญ แต่เดิมเขาคิดว่าจะรับสมัครเหล่าผู้มีความสามารถสูงทั้งหลายให้เข้าร่วมกับตึกจอมพลภาคกลางให้ได้ แต่ดูเหมือนเขาจะพลาดมันซะแล้ว
เมื่อหันไปมองศิษย์สิบอันดับที่เหลืออีกหกคนที่ยังยืนนิ่งราวกับไม่รู้จะตัดสินใจยังไงดี จ้าวลี่ก็ได้ถามออกมาด้วยสีหน้าที่บูดบึ้ง
“เฉียวกัง เจ้าล่ะ อย่าบอกนะว่าเจ้าเองก็คิดจะเข้าร่วมกับตึกจอมพลเมืองเหมันต์จันทราน่ะ”
“ห้ะ”
“ใช่ เอ่อ ไม่ครับ” เฉียวกังพ