ะและได้รับความแข็งแกร่งที่ยากจะจินตนาการได้”
“ด้วยเหตุนี้ ข้าหวังว่าพวกเจ้าทุกคนนั้นจะต่อสู้ในนั้นด้วยใจที่กล้าหาญ และให้ถือซะว่าเป็นโอกาสตัดกำลังของอีกสองเผ่าพันธ์ุ”
คำพูดของหลินเฟิงนั้นราวกับการประกาศก่อนการเคลื่อนพลใหญ่ก็ว่าได้ และนี่ทำให้เด็กใหม่ทุกคนรู้สึกเลือดร้อนจนแทบจะหลงลืมการเตรียมตัวกันเลยทีเดียว
เมื่อเห็นว่าเป้าหมายของตนสำเร็จแล้ว หลินเฟิงได้ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้กับคนของเขาและจากไป
“พี่ใหญ่เฉินเฉียง ท่านมีแก่นคริสตัลหรือไม่ หากไม่มีขอให้ท่านบอกข้า ข้าจะไปยืมมาจากท่านพ่อให้กับท่าน”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉิงเชิน ไม่ต้องเป็นกังวลไป พวกเราจัดการเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง” เมื่อได้ยินเสียงนี้ เฉินเฉียงได้บอกปฏิเสธออกไปก่อนที่จะเหลือบไปมองหลินเฟิงและเว่ยหยวนตี้ที่อยู่ข้างหลัง ก่อนที่จะพาเจิ้งยี่และจางหยวนพร้อมทั้งคนอื่นๆเข้าไปในเขตเมือง
