ลเหมันต์จันทราของข้า”
“โอ้” จ้าวลี่ที่ได้ยินก็คิ้วขมวดในทันใด ถึงเขาจะไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่ท่าทางของเขาแสดงออกมาอย่างขุ่นเคืองเล็กน้อย
“หลินเฟิง นี่เจ้าจะไปเสียมารยาทต่อหน้าท่านจ้าวไม่ได้นะ”
เว่ยหยวนตี้ได้ดุออกมาในทันที ก่อนที่จะหันไปหาจ้าวลี่และยิ้มออกมา “พี่จ้าว ก็อย่างที่ท่านว่าไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เราจะมาพูดคุยกัน ยังไงซะเรื่องเหล่านี้ก็ขึ้นกับตัวเด็กเหล่านั้นเอง ใช่ไหมล่ะ”
จ้าวลี่พยักหน้าเห็นด้วยขึ้นมา ก่อนที่จะมองกลับไปยังศิษย์สำนักจำนวนร้อยยี่สิบคนที่เข้าร่วมกับตึกจอมพลภาคกลาง หลังจากนั้นเขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
หากเขานั้นสามารถได้รับศิษย์สิบอันดับแรกสักครึ่งหนึ่งได้ล่ะก็ ภารกิจของเขานั้นก็ถือได้ว่าสำเร็จด้วยดีแล้ว
หากเทียบกันแล้ว ถึงแม้ว่าตึกจอมพลเป่ยเชินนั้นจะมีศิษย์ที่เข้าร่วมมากที่สุดก็ตาม อีกทั้งส่วนใหญ่แล้วจะมีระดับการบ่มเพาะในระดับนายพลวิญญาณอีกด้วย
แต่หากดูในภาพรวมแล้ว ถึงแม้พวกเขาจะได้คนไปเยอะ แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นก็ยังถือได้ว่าน้อยนิด
แต่กับเรื่องที่ว่าตึกจอมพลเป่ยเชินนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด นั่นก็เพราะเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยส่วนใหญ่แล้วอาศัยอยู่ที่นั่น แถมพื้นที่ของพวกเขานั้นยังถูกโอบล้อมโดยเขตพื้นที่ของตึกจอมพลกันหนันและตึกจอมพลภาคกลาง จะมีก็เพียงในการสงครามที่ยากจะจัดการได้เท่านั้น พวกเขาถึงจะยอมเคลื่อนพลมาช่วย
หรือจะให้บอกอีกทางหนึ่ง
