เจ้าไม่ต้องมองข้า เรื่องในครั้งนี้เป็นคนของข้าที่ก่อความผิด ข้าย่อมต้องรับผิดชอบ”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือจากหลักฐานของเจ้า หลินฟานเองเล็งแม้กระทั่งหลิวถังที่เป็นดาวเด่นแห่งสำนักข้าหมายจะให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์นั่นอีก”
“หากว่ามันทำสำเร็จ พวกข้าจะสูญเสียยิ่งกว่านี้”
“ข้า ตัวแทนแห่งสำนักเสือขาวจึงไม่คิดปฏิเสธการตัดสินใจของทุกคนในครั้งนี้”
ทางฝั่งสำนักเต่าดำในตอนนี้ ผู้อาวุโสลำดับสองจ้าวหยางนั้นในตอนนี้มีท่าทางที่ไร้เรี่ยวแรง เขาได้พูดออกมาด้วยเสียงที่แหบแห้ง “เฉินเฉียง ข้าภูมิใจนักที่สำนักของเรานั้นยังมีอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์เช่นเจ้าอยู่”
“เมื่อเทียบเจ้ากับไอ้หลานระยำตำบอนของข้าแล้วนั้น………..เฮ้อออออออ”
“อย่าได้กังวลในเรื่องนี้ไป ถึงแม้จ้าวฮั่นจะเป็นหลานที่ข้าชื่นชอบที่สุด แต่นี่ก็เป็นความผิดของข้าเองเหมือนกัน ข้า จ้าวหยาง ไม่ใช่คนไร้เหตุผลขนาดนั้น”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ หลังจากเรื่องนี้ ข้ารู้ตัวแล้วว่าข้านั้นไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นผู้อาวุโสแห่งสำนักอีกต่อไป”
“หลังจากเสร็จการประลองแล้ว ข้านั้นจะออกไปแนวหน้าเพื่อสู้กับไอ้พวกนรกมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหลาย นี่คงพอที่จะช่วยให้ข้าลบล้างความผิดที่สั่งสมมาของหลานข้าได้บ้าง”
ท่าทางของจ้าวหยางในตอนนี้อยู่นอกเหนือจากที่เฉินเฉียงคิดไว้มากนัก
แต่เดิมเขานึกว่าจ้าวหยางคิดจะให้ทุกวิถีทางเพื่อจะป้องกันชีวิตหลานของเขาให้จงได้ หรือไม่ก็อย่างน้อยๆต้องเอาความ
