หัวมัน ข้าต้องการฟังความคิดของท่านจริงๆ”
หลังจากเฉินเฉียงพูดจบ เจิ้งยี่ที่ได้ยินก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่
เฉินเฉียงนั้นไม่ได้คิดที่จะกดดันแต่อย่างใด กลับกัน เขาคอยปล่อยกระแสจิตของตนตรวจสอบพื้นที่โดยรอบเพื่อดูว่ามีใครสอดแนมพวกเขาอยู่รึเปล่า เขายอมรอที่จะฟังเพื่อที่จะตัดสินใจอีกที
นั่นก็เพราะตรงหน้าเขานั้นคือเจิ้งยี่ที่กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์แล้วจริงๆ หากเว่ยหยวนตี้ ซุนไค และคนอื่นๆรับรู้เรื่องนี้เข้า พวกเขาย่อมจะกำจัดเจิ้งยี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเฉินเฉียงยอมที่จะรอรับฟังความจริงจากปากของเจิ้งยี่ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำอะไรลงไป
หลังจากผ่านไปอีกพักใหญ่ เจิ้งยี่ก็ได้ถอดถอนลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงและพูดออกมา
“เฉินเฉียง ข้าบอกเรื่องของข้าก็ได้ แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ข้าหวังว่าเจ้านั้นจะยอมบอกเรื่องของเจ้า”
เฉินเฉียงได้พยักหน้าในทันทีและพูดออกมา “ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่ท่านบอกสิ่งที่ข้าต้องการรู้อย่างจริงใจ ข้าเองก็จะทำกับท่านเช่นเดียวกัน”
“เฮ้อออออ ก็ได้ เฉินเฉียง ข้า เจิ้งยี่ผู้นี้ได้ศึกษาอยู่ในสำนักมังกรอาชูร่านี้มาได้สามปีแล้ว”
“ถ้าจะให้พูดตรงๆก็คือว่าข้านั้นไม่ใช่อัจฉริยะแต่อย่างใด”
“ถึงแม้ว่าจะถูกรับรู้ว่าเป็นอัจฉริยะแห่งรุ่นของสำนักมังกรอาชูร่า แต่ทุกสิ่งนั้นล้วนแล้วแต่มาจากการฝึกหนักของข้าทั้งหมดทั้งสิ้น”
