นในทันที
หลังจากนั้น เฉินเฉียงได้หันกลับไปพูดกับเว่ยหยวนตี้ในทันที “ท่านลุงเว่ย ขอต้องขอโทษด้วยจริงๆ ไม่ใช่ว่าข้านั้นต้องการช่วงชิงคะแนนมา แต่เป็นข้าที่ไร้ความสามารถจริงๆในตอนนั้นจึงทำได้เพียง….”
“ศิษย์พี่ใหญ่เฉินเฉียง ข้าใจเรื่องทุกอย่างแล้ว หากไม่ใช่เป็นเพราะท่าน ในตอนนั้นข้าเองก็สมควรจะถูกฝังแผ่นแก่นพลังงานไว้ในร่างแล้ว”
“ศิษย์พี่ใหญ่เฉินเฉียง เป็นความผิดของข้าเองที่อ่อนไหวเกินไปและทำให้ข้าโทษท่านในเรื่องนี้ ข้าขอโทษ”
เว่ยฉิงเชินที่มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ได้เดินเข้ามาด้วยน้ำตาที่นองหน้า
“ฉิงเชิน” เฉินเฉียงมองไปยังฉิงเชินที่เดินเข้ามาพร้อมกับท่าทางที่เปลี่ยนไป “ฉิงเชิน แล้วองครักษ์หยานล่ะ เธอเป็นยังไงบ้าง”
“อ้ะ องครักษ์หยานนั้นเริ่มรู้สึกตัวแล้ว ข้าเลยคิดจะมาบอกท่านในเรื่องนี้ และนี่ทำให้ข้าได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่ท่านพึ่งจะพูดไป”
“องครักษ์หยานตื่นแล้วเหรอ” เฉินเฉียงมีความสุขขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดแจ้งและรีบวิ่งไปที่เต็นท์หนึ่งที่อยู่ในพื้นที่ของแขกผู้ทรงเกียรติในทันที
“อ้อ ลุงเว่ย ท่านควรจะคืนแต้มคะแนนให้ฉิงเชินด้วยนะ มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ในตอนนี้ ดังนั้นท่านเองไม่ควรจะนำแต้มคะแนนไปจากลูกสาวของท่าน”
“ด้วยระดับการบ่มเพาะของเธอแล้ว ข้าเชื่อว่าไม่มีใครกล้าคัดค้านหรอก”
“ตอนนี้ข้ามีเรื่องต้องทำ เดี๋ยวพวกเราเข้ามาพูดเรื่องนี้ต่อทีหลัง”
เมื่อเห็นเฉินเฉียงจากไปจากพื้นที
