บทที่ 177 พูดคุย
ในตอนที่เฉินเฉียงได้แสดงภาพบันทึกขึ้นฉายให้ทุกคนได้ดู เฉียนฝู่และซุนไคนั้นได้ทำการพุ่งเข้าไปจับกุมจ้าวฮั่นและชุนเต๋าและเพื่อนสนิทของเธอในทันที
“ท่านปู่ ช่วยด้วย ผอ.จับข้าไว้ทำไมก็ไม่รู้”
ที่บริเวณที่นั่งของแขกผู้ทรงเกียรติ ในตอนนี้จ้าวฮั่นได้แสดงท่าทางออกมาอย่างลนลาน นั่นก็เพราะเขาได้รับรู้แล้วว่าเรื่องที่เขานั้นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ได้หลุดรอดออกไป จึงรีบร้องขอให้ปู่ของเขาหรือก็คือจ้าวหยางช่วยในทันที
เฉียนฝู่ถอดถอนลมหายใจอย่างหนักและพูดกับจ้าวหยาง “ผู้อาวุโสลำดับสอง ข้าปล่อยเรื่องนี้ให้เจ้าจัดการแล้วกัน”
จ้าวหยางในตอนนี้ดูแก่กว่าเดิมไปนับสิบปี เขาค่อยๆเคลื่อนร่างที่สั่นเทิ้มมาตรงหน้าจ้าวฮั่นแล้วถามออกมา
“ฮั่นทำไม ทำไมถึงเป็นแบบนี้”
“ทำไมเจ้ายอมกลายเป็นสัตว์ร้ายแทนที่จะเป็นมนุษย์”
จ้าวฮั่นที่เห็นฉากนี้ก็รู้ได้ในทันทีว่าเขาสูญเสียเครื่องต่อรองไปแล้ว เขาจะทำได้เพียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งแล้วตอบออกมา “ใคร ใครจะไม่อยากจะเป็นมนุษย์กัน”
“แต่เมื่ออยู่ในมิติประลองแล้วท่านคิดว่าคนอย่างข้าจะทำอะไรได้กัน”
หลังจากนั้นจ้าวฮั่นได้ขี้ไปที่เฉินเฉียงและตะคอกออกมา “เฉินเฉียง ทุกอย่างเป็นเพราะเจ้า หากไม่ใช่เพราะเจ้าข้าคงไม่เป็นแบบนี้”
เฉินเฉียงได้ยักไหล่ใส่ไปหนึ่งทีและตอบกลับไป “จ้าวฮั่น เจ้าคิดจะโทษคนอื่นไม่หยุดไม่หย่อนเลยสินะ”
“ข้าขอถามหน่อยเถอะว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับข้า”
“ไม
