บทที่ 176 ช่วยเจิ้งยี่
อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เขาคงไม่มีโอกาสจะได้มันมาครอบครอง
เว่ยหยวนตี้และคนอื่นๆที่เห็นเฉินเฉียงหยิบแผ่นแก่นพลังงานนี้ขึ้นมาก็ได้มองหน้ากันและพูดออกมา “มันก็แค่แผ่นพลังงานของมนุษย์กลายพันธุ์ไม่ใช่เหรอ แล้วมันน่าประหลาดใจตรงไหนกัน”
เฉินเฉียงได้ส่ายหัวไปมาและได้ตอบกลับไป “ไม่ใช่ มันไม่ใช่แค่แผ่นพลังงานธรรมดา แต่มันคือแผ่นแก่นพลังงานและมันยังไม่ได้ถูกฝังอีกด้วย”
“เท่าที่ข้าสืบมาได้นั้น นอกจากหลินฟานแล้ว ในเหล่าศิษย์สี่สำนักนั้นยังมีศิษย์คนอื่นๆที่ถูกหลินฟานฝังแผ่นแก่นพลังงานนี้ไว้ในร่างในระหว่างการประลองนี้”
“ว่าไงนะ”
คำพูดของเฉินเฉียงได้ทำให้ท่าทางของเว่ยหยวนตี้และเหล่าผู้บริหารของสำนักเปลี่ยนท่าทีเป็นเคร่งเครียดในทันใด
เว่ยหยวนตี้และผอ.ของสี่สำนักได้ยืนขึ้นมาพร้อมกันและสาดส่องสายตาไปยังศิษย์ทั้งสี่สำนักกว่าสามพันคนที่อยู่ตรงหน้า ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยเสียงอันนุ่มลึกและดังลั่น “หากว่าถือคำพูดของเฉินเฉียงเป็นความจริงล่ะก็ ในหมู่พวกเจ้ามีมนุษย์กลายพันธุ์อยู่ จงออกมาเดี๋ยวนี้”
เหล่าศิษย์สี่สำนักได้สะดุ้งเฮือกในทันใด
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ พวกเขาต่างก็ลนลานและพยายามรักษาระยะห่างกับคนอื่นๆเอาไว้นั่นก็เพราะพวกเขานั้นต่างก็กลัวว่าคนที่อยู่ข้างๆจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ผู้โหดร้าย
จ้าวฮั่น ชุนเต๋า และเพื่อนสนิทของเธอนั้นต่างก็ตื่นตัวในทันที พวกเขานั้นฝืนตัวเองให้มองหน้าเฉินเฉียงเข
