่เกี่ยวกับเจ้าอย่างนั้นเหรอ ฮึ่ม….เฉินเฉียง ในเมื่อเจ้ามีเวลาเก็บหลักฐาน แล้วทำไมเจ้าถึงไม่คิดจะช่วยข้า ห้ะ”
ในทันทีที่จ้าวฮั่นพูดคำนี้ออกมา จ้าวหยาง เฉียนฝู่ และคนอื่นๆก็มีใบหน้าที่มืดครึ้มในทันใด
“ถูกต้อง เฉินเฉียง ทำไมเจ้าถึงตั้งใจส่งจ้าวฮั่นให้ต้องตกตายแบบนี้”
“ก็จริงที่ข้านั้นต้องการให้มันผู้นี้ตกตาย” เฉินเฉียงพูดออกมาอย่างไม่ยี่หระและรับสารภาพออกมาตรงๆ
“ปู่ ผอ.เฉียน ท่านได้ยินรึเปล่า เป็นเฉินเฉียงที่มันต้องการทำร้ายข้า พวกท่านต้องแก้แค้นให้ข้า”
“เฉินเฉียง ไอ้เด็กระยำ สิ่งที่หลานของข้าได้รับนั้นมันก็อีกเรื่อง แต่คนชั่วร้ายเช่นเจ้าอย่าได้คิดหวังจะมีชีวิตอยู่อีกเลย”
จ้าวหยางได้พุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงอย่างโหดร้าย แต่เขากลับถูกเว่ยหยวนตี้เข้ามาหยุดเอาไว้และทำการผนึกพลังงานสายเลือดในร่างเอาไว้ทันที
“ผู้อาวุโสจ้าวอย่าพึ่งใจร้อนเกินไป ไม่ว่ายังไงซะหากไม่มีเฉินเฉียง มนุษย์กลายพันธุ์เหล่านี้จะต้องสร้างปัญหาให้กับมนุษยชาติขั้นร้ายแรงอย่างไม่ต้องสงสัย”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือคงต้องให้ข้าบอกท่านไว้อีกครากระมังว่าเฉินเฉียงนั้นไม่เพียงเป็นคนหยุดแผนการร้ายในครั้งนี้ เขายังเป็นนายพลเว่ยหวู่แห่งตึกจอมพลเหมันต์จันทรา สถานะของเขานั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าท่านเลย”
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้หันหน้าไปมองเฉียนฝู่ด้วยสีหน้าที่ยากจะเอ่ย เขาได้พูดออกมา “ดูเหมือนว่าผอ.เฉียนนั้นก็เห็นว่าข้าสมควรตายเหมือนกันสินะ”
ในตอนที่จ้า
