บทที่ 170 ต่อสู้กับหลินฟาน
“หึหึหึ หลินฟาน เจ้านี่ช่างฉลาดนัก เจ้าสงสัยได้ถูกแล้ว ข้าได้เรียนมันมาจากกองกำลังพันหน้าของมนุษย์กลายพันธุ์”
“เจ้าว่าไงนะ”
-ไม่ใช่ว่ามนุษย์กลายพันธุ์ทุกตนตั้งตนเป็นศัตรูของมนุษยชาติหรอกรึ-
หลินฟานได้มองเฉินเฉียงราวกับกำลังมองคนโง่ “ไอ้หนู เจ้าอย่าได้มาบอกข้าอย่างเรื่องมนุษย์ยอมรับความช่วยเหลือจากมนุษย์กลายพันธุ์หรืออย่างการที่มนุษย์กลายพันธุ์จะยอมเป็นเพื่อนกับมนุษย์กลายพันธุ์ซะจะดีกว่า”
“เหอะ” เฉินเฉียงไม่ได้แยแสกับคำถามของหลินฟาง เขาได้ทำการเติมพลังงานให้กับธนูสีดำและพูดออกมา “หลินฟาน ไม่ใช่ว่าเจ้านั้นต้องการทำให้ข้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ไม่ใช่รึไงกัน”
“แต่บอกไว้ก่อนนะว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้าทำแบบนั้นได้อย่างแน่นอน เจ้าจะไม่มีโอกาสจนกว่าจะฆ่าข้าในการประลองนี้ซะก่อน”
“ไปลงนรกซะ”
เพียงสิ้นคำพูด เขาได้ปล่อยสายธนูและมีธนูสองดอกพุ่งไปหาหลินฟาน
ถึงแม้เฉินเฉียงนั้นจะมีระดับการบ่มเพาะเพียงนายพลวิญญาณขั้นต้นตอนปลาย แต่พลังสายเลือดที่เขาใช้ออกมานั้นกลับหนาแน่นไปด้วยพลังสายเลือดอย่างไม่น่าเชื่อและแทบไม่ต่างจากพลังสายเลือดของนายพลวิญญาณขั้นกลางทั่วไป นี่ทำให้หลินฟานไม่กล้าที่จะรับมันตรงๆ
ด้วยการที่หลินฟานนั้นมีท่าเท้าที่แปลกประหลาดและนี่ทำให้เขาตั้งใจที่จะหลบธนูทั้งสองดอกของเฉินเฉียง
หลังจากหลบได้ เขาก็ลอยตัวบนเฉินเฉียงได้ราวกับวิญญาณหลอนและเริ่มโจมตีระยะประชิด
เมื่อเห็
