ว่าด้วยอารมณ์นี้จะส่งผลต่อการบ่มเพาะของเจิ้งยี่ในอนาคต ดูเหมือนว่าเขานั้นต้องอบรมดัดนิสัยของเจิ้งยี่สักหน่อย
เจิ้งยี่ในตอนนี้เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและขุ่นเคืองอยู่เต็มหัวใจ แต่ในตอนนี้เขาทำได้เพียงมองไปยังหลินฟานด้วยสายตาถลึงกว้างเพียงเท่านั้นแต่ก็ไม่อาจแก้แค้นให้ตัวเองได้ ที่เขาทำได้มีเพียงส่งเสียงผ่านจิตไปเพียงเท่านั้น “หลินฟาน จดจำไว้ให้ดี ต่อให้ตอนนี้ข้าฆ่าเจ้าไม่ได้ ข้าก็จะหาโอกาสฆ่าเจ้าให้ได้ในอนาคต”
ถึงแม้หลินฟานจะได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและคุกคามอย่างที่สุดของเจิ้งยี่ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด เขาไม่มองเจิ้งยี่เสียด้วยซ้ำ
อย่างไรก็ตาม นี่คือสิ่งที่ทุกคนไม่เข้าใจ
พวกเขานั้นรู้เพียงว่าเฉินเฉียงที่มีระดับบ่มเพาะอันต่ำต้อยเป็นธรรมดาที่ต้องปฏิเสธการประลองเพราะกลัวจะหลุดออกจากอันดับที่สอง
แต่ในตอนนี้ แม้แต่อันดับหนึ่งอย่างหลินฟานก็ยังปฏิเสธการประลอง เรื่องนี้ย่อมทำให้ผู้คนสงสัย
หรือว่าหลินฟานนั้นจะไม่ได้เก่งจริง
แต่นี่ย่อมไม่เป็นเช่นนั้น
ก่อนที่จะเริ่มการประลองด้วยซ้ำ หลินฟานผู้นี้เป็นเมล็ดพันธุ์ที่สำนักเสือขาวตั้งใจบ่มเพาะด้วยทุกสิ่งที่มี
และด้วเหตุผลนี้ แม้แต่ศิษย์ที่ได้ชื่อว่าเป็นอันดับหนึ่งของสำนักเสือขาวอย่างเฉียวกังก็ยังไม่อาจจะเทียบหลินฟานได้
แต่เหตุการณ์ในตอนนี้มันคืออะไรกัน
ที่ผ่านมา ในงานประลองสี่สำนักไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้มาก่อน
ผู้ที่อยู่อันดับเหนือกว่าน
