บทที่ 313 ราชโองการเซียนนิกายกระบี่หยก เป็นวาสนาอีกแล้วรึ?
ลวี่หยางนับว่าอยากได้คัมภีร์‘ยันต์ร่วมชะตาสลับโชค’อยู่เนิ่นนานแล้ว เพราะสมบัติตำแหน่งมรรคผลชิ้นนี้มีฤทธิ์รุนแรงยิ่งนักเท่าที่เขาเคยพบมา
ลิขิตฟ้าถูกใช้เป็นพู่กัน บุญกุศลและโชคชะตากลายเป็นหมึก สิ่งที่เขียนลงบนคัมภีร์จะสามารถชักนำพลังแห่งฟ้าดินให้กลายเป็นจริงได้โดยตรง
นี่เป็นกระบวนท่าระดับเจินจวินแล้ว ไกลเกินกว่าสมบัติตำแหน่งมรรคผลทั่วไปจะเทียบได้ เห็นได้ชัดว่าในอดีต “หงยวิ๋นเจินเหริน” ย่อมต้องลงแรงมหาศาลเพื่อหลอมมันขึ้นมา
“ไม่ทราบว่าสหายเต๋านามใดแซ่อะไร?”
“หยวนถู”
ทันทีที่ลวี่หยางกล่าวจบ หงจวี่ก็ยื่นนิ้วออกมาวางลงบนคัมภีร์‘ยันต์ร่วมชะตาสลับโชค’เบาๆ อักษรแถวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในพริบตา
‘หยวนถูมีวาสนาเต็มเปี่ยม สามารถที่จะหาแก่นแท้ทองคำไม้ขาลได้’
ชั่วพริบตาถัดมา ลวี่หยางก็เห็นได้ชัดว่าบุญกุศลและโชคชะตาในกายหงจวี่พลันเหือดหายลง ขณะเดียวกันในใจของเขาก็เกิดสัมผัสบางอย่างขึ้นอย่างลึกลับ
‘…สำเร็จแล้ว!’
ลวี่หยางรู้สึกยินดีอยู่ในใจ อาศัยคัมภีร์‘ยันต์ร่วมชะตาสลับโชค’เขาจึงสามารถบรรลุเงื่อนไขของบุญกุศลและโชคชะตาที่จำเป็นต่อการแสวงหา‘ตำแหน่งฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับ’สายที่สองได้โดยตรง
พูดให้ชัดคือ หงจวี่เป็นผู้จ่ายค่าตอบแทนนี้แทนเขา และชาตินี้ในฐานะ “เซียนวิญญาณโดยกำเนิด” เขาย่อมไม่มีข้อจำกัดด้านบารมีเช่นเหล่าผู้ฝึกตน ขอเพียงพบ‘ฟ้าศักดิ์สิทธ
