ยั่วยุหลินฟานเพียงเท่านั้น เขานั้นไม่คิดว่าหลินฟานจะไม่ใส่ใจคำพูดของเขาแล้วจ้องมองเฉินเฉียงที่ยืนอยู่โดยใช้มือไพล่หลัง ก่อนที่จะพุ่งตรงใส่เว่ยฉิงเชินในทันที
เมื่อเว่ยฉินเชิงเห็นว่าทั้งสองคนนี้ดูถูกเธอราวกับเป็นเสือสองตัวแย่งกระต่ายตัวน้อย อย่างไรก็ตาม เมื่อต้องต่อกรกับนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณขึ้นกลางแบบนี้ มีหรือที่เธอจะกลัว โดยเฉพาะกับอีกฝ่ายนั้นมีคนหนึ่งเป็นเพียงระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นที่หน้าหนาอีกด้วย
หลังจากตะโกนออกมาสั้นๆ ผ้าไหมสีแดงในมือของเธอก็โอบรัดไปที่เอวของหลินฟาน
แต่เธอนั้นไม่คิดว่าท่าเท้าของหลินฟานจะลื่นไหลอย่างมาก เพียงเขาขยับเท้าเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เขานั้นหลุดออกจากผ้าไหมของเธอและตวัดดาบมาที่บั้นเอว
ด้วยการที่การโจมตีของหลินฟานนั้นรวดเร็วมากจนทำให้ผ้าไหมแดงของเว่ยฉิงเชินนั้นไม่อาจตอบสนองได้ทัน เมื่อเห็นดาบนี้เธอจึงรีบโยกตัวหลบ
แต่หลินฟานเองก็เหมือนจะคำนวณมาอย่างดีว่าเว่ยฉิงเชินจะก้าวถอยหลังออกไป นี่จึงทำให้เขานั้นบิดเท้าขึ้นหน้าไปอีกเล็กน้อย
เมื่ออยู่ในจังหวะวิกฤตแบบนี้ เฉินเฉียงจึงได้ลงมืออีกครั้ง
ลูกธนูสายเลือดไร้สีของเขาได้ถูกยิงพุ่งตรงไปที่คอของหลินฟาน
เป็นอีกครั้งที่เฉินเฉียงขัดขวางหลินฟานได้อีกครั้ง
ไม่เพียงจะหยุดแผนของหลินฟานที่จะทำให้เว่ยฉินเชิงไม่อาจหนีได้แล้ว เขายังยื่นมือเข้ามาขัดขวางหลินฟานในจังหวะแบบนี้ นี่จึงทำให้หลินฟานถอนดาบออกจากเว่ยฉินเชิงและตั
