บทที่ 158 พานพบหลินฟาน
สิบวันให้หลัง ไม่เพียงหลู่ฟางจะฟื้นฟูพลังงานสายเลือดได้แล้ว เขายังใช้แก่นคริสตัลที่ได้มาจากเฉินเฉียงอีกมากพอควรจนทำให้เขานั้นเปิดจุดชีพจรลับได้อีกหนึ่งจุด
หลังจากที่เพิ่มพละกำลังได้มากขึ้น เขาได้ทุบอกตัวเองก่อนจะพูดออกมาด้วยคำพูดที่ห้าวหาญ “ศิษย์น้อง เราไปกันเถอะ พวกเราไปช่วยกันสังหารสัตว์ประหลาดระดับนายพลขั้นสูงเพื่อจะได้แต้มคะแนนมาอีกสักหมื่นสองหมื่น”
“ศิษย์พี่ใหญ่ ในมิตินี้มีสัตว์ประหลาดระดับนายพลขั้นสูงแค่ห้าตัวเองนา ข้าว่าต้องมีใครสังหารมันไปได้บ้างแล้วล่ะ”
“ดีไม่ดีตอนนี้พวกเขาแค่รอเวลาออกไปจากที่นี่ตามกำหนดเพียงเท่านั้น ข้าจึงคิดว่าเราควรจะวิธีการอื่นที่เพิ่มคะแนนได้เร็วกว่านะ”
“วิธีการอะไรล่ะนั่น”
เฉินเฉียงหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย “แน่นอนว่าย่อมเป็นการขโมย ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าคิดว่าไอ้พวกศิษย์สำนักอื่นเองก็คิดไม่ต่างไปจากเรา เช่นนั้นพวกเราจะปล่อยให้คนอื่นน้ำหน้าไม่ได้เป็นอันขาด”
“ศิษย์น้อง เจ้าพูดถูกแล้ว งั้นเรามาร่วมมือกันดีกว่าจะได้มีอันดับดีๆกับเขาบ้าง”
เฉินเฉียงได้ส่ายหน้าไปมาก่อนจะพูดต่อ “ศิษย์พี่ ข้าว่าเราแยกกันจะดีกว่า หากแยกกันแล้วย่อมมีโอกาสพบเจอศิษย์สำนักอื่นมากกว่า”
หลู่ฟางนิ่งคิดเล็กน้อยและพยักหน้ารับ “ก็ได้ ศิษย์น้อง หากว่าเจ้านั้นพบเจอคนที่สู้ไม่ได้ เจ้าต้องรักษาชีวิตไม่ก็ออกจากมิติประลองนี้ไปให้ทันเวลา ด้วยแต้มคะแนนของเจ้านั้นยังไงซะเจ้าก็ต
