เจ็บปวด เขาอดรำพึงในใจออกมาไม่ได้
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะไม่ชอบหน้าลูกสาวผอ.แผนกศึกษาของสำนักมังกรอาชูร่าคนนี้แม้แต่น้อย แต่เขาก็ไม่อาจยอมรับการกระทำที่โหดร้ายแบบนี้ของหลินฟานได้เช่นเดียวกัน
-ชายคนนี้แม้จะรู้ว่าชุนเต๋าน้อยไม่ใช่คู่มือ แต่ก็ไม่ยอมฆ่าเธอให้ตกตายในดาบเดียว นี่หมายความว่าเขาไม่คิดจะให้เธอออกจากการประลองเช่นนั้นรึ-
-แล้วทำไมต้องทำเรื่องยุ่งยากขนาดที่ว่าต้องทำให้เธอทรมานจากการเสียแขนด้วยล่ะ-
-ยิ่งไปกว่านั้นคือทำไมต้องกำจัดผู้ติดตามชายสี่คนออกไปแล้วเหลือชุนเต๋าน้อยเอาไว้ แถมตอนที่ฆ่าสี่คนนั้นก็ไม่มีท่าทีจะทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้เลยล่ะ…-
-เป็นไปได้ว่า….-
เป็นตอนนี้ที่ความคิดแปลกๆได้ผุดขึ้นมาในจิตสำนึกของเฉินเฉียง
และยิ่งเมื่อเขาเห็นว่าหลินฟานเก็บดาบไปแล้วเดินหาชุนเต๋าน้อยด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายแล้วนั้นยิ่งทำให้เขานั้นเชื่อว่าความคิดของเขานั้นเป็นจริงอย่างแน่นอน
เขาไม่คิดว่าหลินฟานผู้นี้จะชื่นชอบในตัวผู้หญิงคนนี้ถึงขั้นคิดจะเชยชม
นี่เขาไม่รู้รึไงว่านอกจากสัตว์ประหลาดและสมุนไพร ทุกอย่างนั้นล้วนแล้วเป็นเพียงภาพเสมือน
นี่เขาไม่กลัวรึไงว่าพอออกจากมิติประลองไปแล้ว เธอจะไปฟ้องพ่อของเธอ
เมื่อถึงเวลานั้นผลออกมาคงไม่คงไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
