บทที่ 156 ร่วมมือ
เมื่อเขาได้เห็นหมูป่าเขี้ยวดาบตัวนั้นได้อย่างถนัดถนี่ ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง
หมูป่าเขี้ยวดาบตัวนี้อยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง
นับแต่เข้ามาในมิติประลองนี้ เฉินเฉียงในที่สุดก็ได้พบสัตว์ประหลาดระดับนายพลชั้นสูงตัวแรกสักที
เขานั้นไม่รู้ว่าหลู่ฟางต่อสู้กับมันมานานแค่ไหนแล้ว แต่ที่รู้ก็คือพลังงานสายเลือดของศิษย์พี่ของเขานั้นหายไปกว่าครึ่ง แต่หมูป่าเขี้ยวดาบนั้นยังมีพลังอยู่เต็มเปี่ยม
เมื่อเห็นสถานการณ์เข้าขั้นวิกฤต เฉินเฉียงก็รีบคืนหน้าเดิมและใช้ก้าวย่างสวรรค์เข้าไปหาหลู่ฟางในทันที
“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่ข้าเอง”
เฉินเฉียงได้ตะโกนออกมาในตอนที่เหยียบพื้นดิน
ในตอนที่หลู่ฟางวิ่งหนีนั้น เขาเห็นใครบางคนปรากฏตัว ในตอนแรกเขาก็นึกว่าจะมีคนมาลอบโจมตีเขาแล้ว แต่เมื่อเฉินเฉียงตะโกนออกมา เขาก็ได้ผ่อนคลายลง แต่ก็เร่งรีบตะโกนออกไป “ศิษย์น้อง วิ่งเร็วเข้า ข้างหลังข้ามีสัตว์ประหลาดระดับนายพลขั้นสูงวิ่งตามอยู่ มันตามข้ามาสองวันแล้วเนี่ย”
ถึงจะพูดแบบนั้น เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับ หลู่ฟางก็ได้เข้าไปรวบเฉินเฉียงและวิ่งต่อไปในทันที
“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่มันสัตว์ประหลาดระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงเลยนา มันได้แต้มคะแนนตั้งหมื่นนึงเลยไม่ใช่เหรอ ท่านไม่อยากจะได้มันรึไงกัน”
หลู่ฟางกลอกตาขึ้นในขณะที่มองเฉินเฉียงที่กำลังตั้งหลักวิ่งได้หลังจากโดนรวบมาแล้ว “ศิษย์น้อง นี่เจ้าจะไม่โลภไปหน่อยรึไง เทียบกับคะ
