ียงผู้นี้ดำรงตำแหน่งนายพลเว่ยหวู่
เมื่อผอ.แห่งสำนักเสือขาวและสำนักวิหคอสนีบาตได้ยินข้อมูลเหล่านี้ เขาได้มองเฉินเฉียงตั้งแต่หัวจรดเท้าในทันใด
แต่ไม่ว่าพวกเขาจะมองยังไงก็ไม่เห็นว่าเฉินเฉียงมีความพิเศษแตกต่างตรงไหน
อย่างไรก็ตาม กับนักเรียนที่นั่งอยู่ในพิธีนั้นแตกต่างกันออกไป
ในสำนักมังกรอาชูร่านั้น เจิ้งยี่ดูแคลนเฉินเฉียงมาโดยตลอดโดยเฉพาะเรื่องของระดับบ่มเพาะ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้ยินเว่ยหยวนตี้บอกเล่าเรื่องราวออกมาต่อหน้าทุกคน เขาเองได้แต่ทำเพียงลอบถอนลมหายใจ
หากเป็นเขา เขาจะกล้าพอที่จะไปยังเขตแดนหมอกโลหิตเพียงคนเดียวตั้งแต่ระดับทหารขั้นสูงรึเปล่า
เมื่อทุกคนได้นึกถึงตอนที่เห็นสายสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาระหว่างสุดยอดอัจฉริยะอย่างเว่ยฉิงเชินและเฉินเฉียง หลายๆคนนั้นไม่คิดว่าทั้งสองนั้นไม่คู่ควรอีกต่อไป แต่หลายๆคนเองกลับก้มหน้าก้มตานึกอิจฉาเสียอย่างนั้น
เว่ยฉิงเชินเองในตอนนี้ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความภูมิใจเมื่อได้เห็นเฉินเฉียงที่อยู่บนบัลลังก์พิธี
ส่วนศิษย์สำนักเต่าดำนั้นแทบจะไม่ตั้งพูดถึงแต่อย่างใด
หลังจากเว่ยหยวนตี้พูดเสร็จ ภายใต้การนำของกัวเหลียง พวกเขาต่างกู่ร้องออกมาอย่างพร้อมเพรียง “นายพลเว่ยหวู่ นายพลเว่ยหวู่”
ศิษย์ที่แกร่งที่สุดแห่งรุ่นของสำนักเสือขาว เฉียวกัง ได้มองไปที่หลินฟานที่เป็นดาวเด่นของสำนักและถามออกมา ศิษย์น้อง เจ้าคิดว่าไอ้คนที่ชื่อเฉินเฉียงนั่นเป็นยังไง“
สีหน้าของหลินฟา
