นฉายแววอำมหิตออกมา เขาได้มองไปยังเฉินเฉียงและพูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย “หึ นายพลเว่ยหวู่งั้นเหรอ ศิษย์พี่ ข้าสนใจในตัวเด็กนี่นัก เมื่อถึงเวลาข้าขอลงมือเองแล้วกัน”
ในณะเดียวกัน เมื่อเฉินเฉียงได้เผลอไปสบตากับหลินฟานเข้า หลินฟานได้ชูคอก่อนที่จะใช้ปลายนิ้วของตนลูบคางประหนึ่งดังพบเจอสาวน้อยที่ยั่วยวน
เฉินเฉียงขมวดคิ้วในทันทีที่เห็นพร้อมหัวใจที่แทบจะกระโดดออกมาเสียให้ได้
กับคนที่ชื่อว่าหลินฟานนี้ทำให้เขานั้นรู้สึกเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูกยังไงก็ไม่รู้ นี่ทำให้เวลาเขาได้เข้าร่วมการประลองแล้วเขาคงต้องระวังตัวจากชายคนนี้อย่างแน่นอน
ที่บัลลังก์พิธี เว่ยหยวนตี้ได้พูดต่อ “ศิษย์ทั้งหลาย ที่ข้าให้เฉินเฉียงแสดงตัวออกมาในวันนี้ ไม่ได้ต้องการให้พวกเจ้านั้นแสดงความยินดีกับรางวัลที่เขาได้รับแต่อย่างใด ไม่ใช่เป็นเพราะเขาคือลูกชายของเพื่อนสนิทของข้า”
“ข้า ต้องการใช้เรื่องนี้เพื่อที่จะได้บอกกับพวกเจ้าเอาไว้ ในวันนี้ ไม่ว่าผลการประลองสี่สำนักจะออกมาเป็นเช่นไร ไม่ว่าสำนักของเจ้านั้นจะได้รับชัยชนะไปหรือไม่”
“แต่ยังมีสิ่งที่สำคัญไปกว่าชัยชนะในงานประลองสี่สำนักในครั้งนี้อยู่ ขอให้ทุกคนจดจำเอาไว้ให้ดี”
“ด้วยการที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ในตอนนี้ต้องอาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ยากลำบาก พวกเรานั้นถูกคุกคามจากมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดเมื่อไหร่ก็ได้”
“ในวันนี้ แม้หลายๆคนจะชนะการประลองสี่สำนัก แต่ในวันพรุ่งนี้ ใครจะรู้
