ธเกรี้ยว
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เฝ้ารออยู่นาน เขากลับไปได้ยินเสียงใดๆออกมาจากฝั่งผอ.เฉียน
ซุนไคที่เห็นผอ.เฉียนเงียบไปนานจึงค่อยๆพูดใส่กำไลสื่อสารอย่างละมุนละม่อม “เฒ่าเฉียน เฒ่าเฉียนโว้ย โหลๆ”
“นี่เจ้าว่ายังไงนะ”
เสียงอันดังก้องได้ถามกลับมา “ซุน เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่”
“เอ่อออ….ครึ่งวันแล้วน่ะ เฒ่าเฉียน ข้าไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นได้จริงๆ เขารู้ว่าเฉินเฉียงนั้นมีทักษะที่สูงล้ำ เจ้าพอจะให้ข้าทำอะไรไถ่โทษได้รึเปล่า ตราบใดที่สำนักของข้าทำให้ได้ ข้ายินดีที่จะทำ”
หลังจากพูดจบพูดจบ เสียงจากฝั่งผอ.เฉียนก็นิ่งเงียบไปนานจนทำให้ราชาทั้งสี่แห่งสำนักมังกรอาชูร่าอยู่กันอย่างไม่สุข และในที่สุด ผอ.เฉียนก็ได้พูดออกมา
“ซุน เจ้านั้นตีค่าผู้คนด้วยตัวคนเช่นนั้นหรือยังไง”
“งั้นข้าขอถาม หากว่าเฉินเฉียงยังไม่ตาย เจ้าจะให้รางวัลอะไรกับเด็กนั่น”
“แน่นอนว่าข้านั้นคิดจะให้รางวัลเขาอย่างหนัก เด็กนั่นช่วยพวกเราขจัดปัญหาการส่งสายลับเข้ามาในสำนักของพวกมนุษย์กลายพันธุ์ได้จำนวนมาก ด้วยผลงานอันยิ่งใหญ่นี้ตอนแรกข้าคิดว่าจะให้เขาใช้ห้องบ่มเพาะที่ดีที่สุดของสำนักเราสักสิบวัน….ไม่สิ สิบห้าวันด้วยซ้ำ”
“ฮื้มมมมมมม เพียงแค่ครึ่งเดือน ซุน นี่แกเป็นคนขี้เหนียวแบบนี้เองเหรอเนี่ย”
“ไม่ใช่โว้ยไอ้เฒ่าเฉียน ประเด็นคือตอนนี้ข้ายังไม่ได้ข่าวคราวเด็กนั่นเลยนะโว้ย ถ้าเด็กนั่นกลับมาอย่างปลอดภัยล่ะก็ ข้ายินดีจะให้เขาใช้ห้องบ่ม
