ว่าเราควรจะดึงพวกมันออกจากมนุษย์โดยการบอกพวกมันว่าสำนักมังกรอาชูร่ายอมรับพวกมันเข้าสำนัก และส่งคนไปอารักขากลับมายังสำนัก”
“ตราบใดที่มนุษย์กลายพันธุ์เหล่านี้ออกมาจุดที่มนุษย์อยู่แล้ว ท่านค่อยให้คนของท่านสังหารพวกมันระหว่างทาง”
“แผนการเยี่ยม”
ซุนไคได้ตบโต๊ะไปหนึ่งฉาดใหญ่ก่อนที่จะพูดออกมา “เอาแบบนี้ ให้เจิ้งยี่นำศิษย์ติดตามเฉินเฉียงไป พวกเราจะได้ใช้โอกาสนี้ให้เจิ้งยี่และศิษย์คนอื่นๆได้ต่อสู้กับมนุษย์กลายพันธุ์ ถือซะว่าเป็นการฝึกรบในสนามจริง”
“เห็นด้วย”
“ข้าเห็นด้วย” หวังเหยาพูดออกมา
หลังจากที่ทั้งห้าคนนั้นตกลงกันได้แล้ว พวกเขาได้พอกันเดินออกจากสำนักงานไปพร้อมๆกัน
ที่ด้านนอกสำนักงานนั้น ศิษย์สำนักมังกรอาชูร่ากว่าร้อยชีวิตได้มารวมตัวกัน
ที่ยืนอยู่หน้าคนกว่าร้อยนี้คือชุนเต๋า ตามด้วยเจิ้งยี่และคนอื่นๆ
“พ่อ ตงเจี๋ยนล่ะ”
ขุนเต๋าตกตะลึงในทันทีเมื่อเห็นว่าตงเจี๋ยนได้กลายเป็นเฉินเฉียงในเวลาอันสั้น
“อย่าพึ่งมาก่อกวน” ผอ.การศึกษาได้ดุลูกของตนไปหนึ่งทีก่อนที่จะพูดต่อ “ผอ.ซุนมีเรื่องที่จะแจ้งให้พวกเจ้าทราบ”
ผอ.ซุนได้ถอดถอนลมหายใจหนึ่งทีก่อนท่จะพูดออกมา “ลูกศิษย์ทั้งหลาย ข้านั้นเสียใจจริงๆที่ต้องประกาศว่า ตงเจี๋ยนนั้นได้ถูกฆ่าไปในระหว่างออกไปฝึกฝน”
“ว่าไงนะ”
ชุนเต๋านั้นเป็นคนแรกที่ตกใจจนส่งเสียงดังลั่น เธอได้ชี้ไปที่เฉินเฉียงและพูดออกมาด้วยเสียอันโกรธเกรี้ยว “พี่น้องทุกคน พวกเราต้องฆ่าไอ้ฆาตกรคนนี้
