ย์กลายพันธุ์ได้โดยบังเอิญ
“พวกมันก็คิดเหมือนท่าน พวกมันคิดว่าข้านั้นคือนักรบกลายพันธุ์ระดับพลังเหนือมนุษย์ที่มีพลังสามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ พวกมันนอกจากจะไม่สงสัยข้าแล้วมันยังมอบภารกิจที่สำคัญให้กับข้าอีกด้วย”
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงใจตอนนี้ยังไม่อาจลบข้อครหาจากซุนไคและคนอื่นๆไปได้ แต่ในตอนนี้พวกเขานั้นกลับรู้สึกสนใจอย่างมากเกี่ยวกับภารกิจที่เฉินเฉียงเอ่ยถึง
“เจ้าบอกว่าเจ้าชื่อเฉินเฉียงใช่รึเปล่า แล้วเจ้าจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ยังไง บอกไว้ก่อนนะว่าแค่บัตรประจำตัวของเจ้าในแหวนนั่นไม่เพียงพอที่จะยืนยันตัวตนของเจ้าได้หรอกนะ เจ้าอย่าโกหกพวกเราซะจะดีกว่า”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินเฉียงจึงได้นำกำไลสื่อสารสองอันออกมาจากแหวนและพูดออกมา “ท่านผอ. นี่คือกำไลสื่อสารที่ศิษย์สำนักเต่าดำทุกคนได้รับ แต่ด้วยที่นี่ไกลจากสำนักเต่าดำมากนักจึงไม่อาจจะติดต่อสื่อสารกับอาจารย์ของข้าได้”
“ส่วนกำไลอันนี้ ผอ.เฉียนได้มอบให้ข้า ท่านสามารถดูได้จากแสงไฟที่ยังกะพริบได้อยู่ในตอนนี้”
“น่าเสียดาย ตอนที่ผอ.เฉียนมอบให้ข้านั้น เขาบอกข้าว่ามันรับได้เพียงแต่ข้อความแต่ไม่อาจจะส่งข้อความไปหาเขาได้ ไม่อย่างนั้นข้าคงจะให้เขาช่วยพิสูจน์ตัวตนของข้าได้บ้าง”
เมื่อซุนไคได้ยินก็อดที่จะมองหน้ากับอีกสามคนที่เหลือและหัวเราะออกมาดังๆไม่ได้ “ฮ่าฮ่าฮ่า เรื่องบ้าอะไรกันล่ะนั่น นี่เจ้าเป็นเพียงแค่ลูกศิษย์ธรรมดาและดูแล้วไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยเนี่ยนะ
