้าทุกคนไว้”
“พวกเราใจตอนนี้ได้เข้าสู่เขตภาคกลางแล้ว พวกเราจะไม่อาจบินได้อีกต่อไป หากพวกเจ้าถูกมนุษย์พบเข้า ดีไม่ดีพวกเราคนอื่นๆอาจโดนเปิดโปงไปด้วย การสูญเสียชีวิตไปนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับพวกเรา แต่การทำภารกิจของท่านราชาสวรรค์ไม่สำเร็จนั้น แน่นอนว่าท่านย่อมไม่ปล่อยพวกเราเอาไว้”
“ดังนั้น เมื่อพวกเราเข้าสู่เขตภาคกลางแบบนี้ พวกเราต้องเดินเพียงเท่านั้นเพื่อไม่ให้พวกมันจับสังเกตได้”
“ท่านอย่าได้กังวลไป พี่ตงเจี๋ยน ทุกคนในที่นี้เตรียมตัวมาแล้ว พวกเราย่อมไม่ให้พวกมนุษย์มองออกได้อย่างแน่นอน”
“เช่นนั้น ข้าขอตัว”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้โจนทะยานไปยังผืนดินโดยไว้ ไม่นานเขาก็ได้กลับมาอยู่ที่ผืนดินแห่งที่ราบภาคกลางอีกครั้ง
หลังจากผ่านไปหนึ่งปีสองเดือน ในที่สุดเขาก็กลับมายังที่นี่ได้ นี่ทำให้เขาตื่นเต้นอย่างที่สุด
ถึงกระนั้น เขาก็ยังไม่หลงลืมว่าตนยังมีภารกิจสำคัญ
หลังจากหยุดเท้าลง เฉินเฉียงได้เปิดตัวบอกตำแหน่งและได้พบเจอเป้าหมายแรก เป้าหมายของเขาอย่างห่างจากเขาไม่ถึงร้อยไมล์ดี
หลังจากยืนยันเป้าหมายแล้ว เข้าได้ขยี้ใบหน้าของตัวเองและทำให้รูปหน้าของเขาเปลี่ยนแปลงไป หลังจากนั้นเขาได้ใช้ก้าวย่างสวรรค์ไปยังเป้าหมายของเขา หลังจากโจนทะยานไปได้พักหนึ่ง กระแสจิตของเขาก็ได้ตรวจพบใครคนหนึ่ง เขาจึงได้ดำดินและไปอยู่ใต้เป้าหมายเพียงชั่วพริบตา
นักรบกลายพันธุ์ระดับนายพลทักษะพิเศษผู้นี้ได้เดินไปบนผืนดินอย่าง
