นตอนนี้เขารีบหาคิดหาวิธีที่จะแถอย่างเต็มกำลัง
แต่นึกไม่ถึงว่าราชาสวรรค์กลับยิ้มและพูดออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า ช่างหายากนัก”
“ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าข้า ราชาสวรรค์ผูนี้จะทำพลาดกับเขาได้เหมือนกัน”
เมื่อราชาสวรรค์พูดจบ เฉินเฉียงก็เริ่มรู้สึกหลอนพิลึกเมื่อพบว่าร่างกายของเขานั้นกำลังถูกควบคุมด้วยพลังที่มองไม่เห็น
-นี่เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะพูดแก้ตัวเลยรึ-
-รึว่านี่คือพลังของผู้ที่ก้าวสู่ระดับราชากัน-
-นี่มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว-
เฉินเฉียงในตอนนี้รู้สึกเกรงกลัวราชาสวรรค์ขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆเมื่อเห็นราชาสวรรค์เดินเข้าใกล้เขามามากขึ้นเรื่อยๆ ราชาสวรรค์ได้ปลดแหวนที่อยู่ในมือของเขาอย่างง่ายดาย
“ฮ่าฮ่าฮ่า ตงเจี๋ยน เจ้านี่ทำให้ข้าสนใจเจ้ามากขึ้นไปทุกที ไหนดูสิว่าเจ้ามีอะไรซ่อนอยู่ในแหวน”
-ไม่-
-ไม่มีสิ่งใด-
เฉินเฉียงพยายามที่จะตะโกนออกมาดังลั่น แต่เขาในตอนนี้นั้นทำไม่ได้แม้แต่จะเปิดปากพูด พลังสายเลือดภายในร่างของเขานั้นนิ่งสนิท ที่พอจะเห็นได้ก็คงจะมีเส้นเลือดที่ปรากฏที่หน้าและลำคือที่ราวจะแตกออกเพราะความตื่นเต้น
ราชาสวรรค์คนทำตัวราวกับลุงที่สนิทชิดเชื้อของเขาที่ถอดแหวนออกจากมือของเขาอย่างง่ายดายและนุ่มนวลอย่างไม่กระดากอาย และเล่าแจ้งแถลงไขทุกสิ่งที่ได้เห็น
“โว่…ในแหวนยังมีแหวนอีกสามวงเหรอ โอ้ มีกำไรสื่อสารสองอัน อืมมมมม ของไอ้พวกมนุษย์เก็บไว้ก็เท่านั้นล่ะนะ ยังไงก็นำมาใช้ที่นี่ไม่ได้หรอก สัญญาณมันไม่ถึงน่ะน
