บทที่ 122 พบเจอสิ่งมีชีวิต
หลังจากผ่านไปสิบนาที ในที่สุดเฉินเฉียงก็ขึ้นมาบนผิวน้ำทะเลได้สำเร็จ
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางสัมผัสกลิ่นของทะเลที่พุ่งเข้ามาได้อย่างเต็มปอด
อย่างไรก็ตาม ในทันทีที่เขาโผล่พ้นผิวน้ำแล้วนั้น เขาก็ถึงกับต้องตกตะลึง
-ที่ไหนฟะ-
รอบตัวเขาในตอนนี้คือน้ำทะเลสุดลูกหูลูกตา
และในตอนที่เขากำลังจะร่วงหล่นลงไปในทะเลอีกครั้ง เพียงคิดออกมา ปีกคู่ก็ได้ปรากฏจากหลังของเฉินเฉียง และยกตัวเขาขึ้นอีกครั้ง
เทียบกับปีระดับสองของเจิ้งตี้ ปีกของเขานี้อยู่ในระดับสี่ย่อมเร็วกว่าอย่างแน่นอน
และสิ่งที่ทำให้เขาตื่นเต้นที่สุด นั่นก็คือ ปีกคู่นี้ไม่ได้ทำให้เขาต้องใช้พลังงานใดๆทั้งสิ้น
และนี่ทำให้เขานั้นรู้ว่าเจิ้งตี้ในตอนนั้นมั่นใจในพลังไฟฟ้าชีวภาพนี้ ต่อให้เจิ้งตี้ต้องบินติดต่อกันเป็นปีก็ไม่ใช่ปัญหา
ในทำนองเดียวกัน ปีกคู่สีเงินของเขาคู่นี้ ตราบใดที่เขานั้นยังมีพลังสายเลือดที่ไหลเวียน เขาก็ยังสามารถรักษาการบินนี้เอาไว้ได้
ปีกคู่นี้ทรงพลังเหนือกว่าก้าวย่างสวรรค์ของเขาซะอีก
แต่ที่เขาเสียดายที่สุดคงหนีไม่พ้นการที่เขาใช้มันได้เฉพาะในเขตพื้นที่ทะเลนี้เท่านั้น หากเขากลับขึ้นฝั่งไปแล้วถูกพบเห็นโดยเผ่าพันธุ์มนุษย์ เขาคงจะถูกหาว่าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์และโดนสับเป็นชิ้นๆ
ตัวเขาเองนั้นโดนตัวนิ่มเกราะเหล็กไล่มาถึงห้าคืนสี่วันในรวดเดียว ตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเขานั้นอยู่ห่างจากแผ่นดินไปเท่าไหร่แล้ว
แต่
