งเขาก็ได้ย่อยสลายฉลามยักษ์ในทันที
-การย่อยสลายสัตว์ประหลาดท้องทะเลระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นเสร็จสมบูรณ์-
ทันทีที่เขาดูดซับทักษะของฉลามยักษ์มาได้แล้ว เขาก็พบว่าน้ำทะเลที่อยู่รอบๆตัวเขากดดันเขาน้อยลง
ทักษะควบคุมน้ำ….เหรอ
นี่คือทักษะใหม่ที่เขาได้รับจากฉลามตัวนี้
ทุกสิ่งทุกอย่างนี้เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น และเมื่อเฉินเฉียงรู้สึกตัว เขาก็พบว่านิ่มเกราะเหล็กตัวนี้ หลังจากมันใช้ทักษะขุดรูทะลุร่างของฉลามยักษ์ออกมาแล้ว มันเหลือเพียงอีกแค่ครึ่งเมตรก็จะถึงก้นทะเลแล้ว
-มาดูกันสิว่าแกจะไปถึงได้รึเปล่า-
ดวงตาของเฉินเฉียงได้ฉายแววที่เย็นยะเยียบออกมา ร่างกายของเขาพุ่งไปอย่างรวดเร็วประดุจกระแสน้ำ ความเร็วของเขาในตอนนี้รวดเร็วกว่าก่อนหน้านี้ไปเกือบสิบเท่าเห็นจะได้
เฉินเฉียงได้มาอยู่ข้างตัวนิ่มเกราะเหล็ก ก่อนที่เขาจะนำดาบดั้นเมฆในมือมาเคาะหัวนิ่มเกราะเหล็กและพูดออกมา
“เฮ้ ไอ้ยักษ์ อย่าพึ่งหลับสิเฮ้ย”
ด้วยการที่มันยังจดจำประสบการณ์ก่อนหน้านี้ได้เป็นอย่างดีว่าตอนที่มันหลับตาและปล่อยตัวไปตามธรรมชาติมันจะดำดิ่งลงไป แต่มาตอนนี้ เฉินเฉียงนั้นกลับมาขัดการหลับฝันหวานของมันซะอย่างนั้น
เมื่อเห็นหน้าของเฉินเฉียงอยู่ที่ด้านขวาของมุมสายตา นิ่มเกราะเหล็กโกรธจัดจนได้ยกกรงเล็บของมันไปตะกุยใส่เฉินเฉียงครั้งแล้วครั้งเล่า
“ฮี่ฮี่ฮี่ แกนี่ไม่น่ารักเลยจริงน้า…”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้ใช้ดาบดั้นเมฆไปเคราะที่หางของต
