ัวนิ่มเกราะเหล็กตัวนี้ และนี่ทำให้มันเริ่มลอยขึ้นไปอีกครั้ง
ตัวนิ่มเกราะเหล็กในตอนนี้ มันนั้นรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ มันได้หันไปมองหน้าเฉินเฉียงพลางส่ายหน้าไปมาพร้อมดวงตาที่อ้อนวอน ก่อนที่จะพยายามใช้เล็บตะกุยไปยังพื้นดินที่อยู่ตรงหน้าอีกแค่ไม่กี่คืบ
-อีกนิดเดียว-
เมื่อเห็นทรายในตอนนี้กำลังกระเพื่อมตามเล็บของตัวนิ่มเกราะเหล็กที่กำลังตะกุยแล้ว เฉินเฉียงได้นั่งลง ก่อนที่จะขุดทรายบริเวณนี้ให้ลึกขึ้นไปอีกสองช่วงกรงเล็บของตัวนิ่มเกราะเหล็ก เมื่อเห็นระยะทางที่เพิ่มขึ้นมา นี่ทำให้ตัวนิ่มเกราะเหล็กตัวนี้ น้ำตาแทบจะไหลพราก
ตอนนี้มันสูญเสียความหวังที่จะมีชีวิตรอดไปแล้ว
มนุษย์ตนนี้สมควรจะไม่ปล่อยให้มันรอดอย่างแน่นอน เพราะพวกมันกับมนุษย์ คือศัตรูตามธรรมชาติ
เมื่อคิดได้ดังนี้ ตัวมันนั้นเลิกคิดที่จะเอาตัวรอดอีกต่อไป มันได้หันกรงเล็บไปตะกุยใส่ทางเฉินเฉียงแทน
เมื่อเห็นประกายแสงที่อยู่ตรงหน้าของเฉินเฉียง นั่นทำให้น้ำบริเวณที่กรงเล็บปั่นป่วน บังเกิดเป็นฟองอากาศในทันที
เฉินเฉียงนั้นไม่ได้เร่งรีบ เขาถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว ก่อนที่จะนั่งยองๆ รอให้ตัวนิ่มเกราะเหล็กตกตายด้วยความเหนื่อยล้า
หลังจากสังเกตอยู่นาน เขาเชื่อมั่นว่าทักษะการขุดรูของตัวนิ่มเกราะเหล็กตัวนี้เหนือกว่าเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
หากเขาได้ดูดซับทักษะของมัน เป็นไปได้ว่าเขานั้นอาจจะมีทักษะแรกที่อยู่ในระดับขั้นสุดยอดก็เป็นได้
และเพียงไม่นาน ตัวนิ่มเก
