บทที่ 116 ชัยชนะ
หลังจากดำดินลงไปแล้ว เขาได้กลับไปยังสถานที่ที่กำลังมีการต่อสู้ระหว่างสัตว์ประหลาดแห่งผืนดินและสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลในทันที เมื่อไปถึง เขาก็ได้ซ่อนตัวในพงหญ้า และโผล่เพียงหัวออกจากดินมาเท่านั้น ก่อนที่จะรับชมการต่อสู้อย่างสนุกสนาน พลางเปิดเตกิลาที่ได้รับมาจากเขตกันหนันมาดื่มพลางไปด้วย
“ฆ่ากัน ฆ่ากัน ฆ่ากัน”
เฉินเฉียงดื่มเตกีลาไปพลางเชียร์ให้ทั้งสองฝั่งต่อสู้กันไปพลางอยู่ในใจ
ในตอนนี้เขากำลังเห็นปูยักษ์กำลังโดนกะซวกโดยแรดเขาเดียวอยู่จนกระทั่งอวัยวะภายในของมันกระจายไปทั่ว นี่ทำให้เฉินเฉียงอดที่จะสาปแช่งไม่ได้
แต่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกแต่อย่างใด ยังไงซะที่นี่ก็คือบนบก สัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินย่อมเป็นต่อ เหล่าสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลในตอนนี้หากไม่ตกตายอย่างไม่เหลือชิ้นดีก็หนีลงกลับทะเลไป ยิ่งดูก็รู้ว่ายังไงซะสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลสมควรจะต้องพ่ายแพ้
“แม่เอ๊ย จะจบไปอย่างนี้รึ”
แต่ในตอนนั้นเฉินเฉียงต้องเบิกตากว้างในทันที เมื่อเขาได้มองเห็นหมูป่าตัวใหญ่ยักษ์เขี้ยวโง้งกำลังทิ่มแทงร่างกายของหมึกยักษ์ที่มีแปดหนวด และกินมันเสียตรงนั้น
“อ่า…อาหารทะเลนี่มันสุดยอดจริงๆ”
สัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินเมื่อเห็นแบบนี้ก็ไม่ได้มีท่าทีดูแคลนหมูป่าแต่อย่างใด กลับกัน พวกมันเริ่มฆ่าสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลและกัดกินพวกมันเสียตรงนั้น
และเป็นตอนนี้ที่มีสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลจำนวนมาก ได้ตีคลื
