เหมาะสมที่มนุษย์จะโจมตี
เป็นดังคาด หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง สถานการณ์ก็ได้เปลี่ยนอีกครั้ง
ถึงแม้สัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลจะเหนือกว่าในเรื่องของจำนวน แต่ด้วยการที่ความแข็งแกร่งของพวกมันนั้นถูกสะกดเอาไว้ด้วยสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม นี่จึงทำให้จำนวนของมันลดลงไปอย่างเห็นได้ชัด
และนี่ทำให้สัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลที่เหลืออยู่ ไม่มีทางเลือกจนต้องกลับลงสู่ท้องทะเลอีกครั้ง แน่นอนว่าสัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดิน ไม่มีตัวใดที่จะกล้าแม้แต่เหยียบผิวน้ำทะเล
แต่ในท้องฟ้านั้น ในตอนนี้มีอินทรีย์ดาวฟ้าครามตัวหนึ่งได้ลอยอยู่กลางอากาศ ด้วยการที่มันคือจ้าวเวหา มันได้มองลงมาจากท้องฟ้า ก่อนที่จะใช้กรงเล็บอันแหลมคมของตัวเองโฉบฉีกกระชากไปยังสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลตัวยักษ์ที่กำลังหนีลงทะเลจนกลายเป็นแผลเหวอะหวะไปทั่ว ท้ายที่สุด สัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลตัวยักษ์นั่นก็ตกตายอย่างไม่อาจต่อต้านด้วยกรงเล็บของอินทรีย์ดาวฟ้าคราม
สนามรบในตอนนี้ สัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลนั้นหากไม่ตกตายก็ถูกขับไล่ลงทะเล ส่วนสัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินนั้นในตอนนี้หลงเหลืออยู่น้อยกว่าสองพันตัว ยิ่งไปกว่านั้นคือด้วยการที่มันพึ่งผ่านศึกใหญ่มาเกือบทั้งวัน ทำให้พวกมันในตอนนี้เหนื่อยล้าอย่างที่สุด และนี่คือจังหวะดีที่สุดที่มนุษย์จะลงมือ
เมื่อเฉินเฉียงคิดได้ดังนี้ก็ได้รีบนำธนูแสงที่ได้มาทำการเอาผนึกกั้นแสงที่หัวธนูออกก่อนที่จะยิงขึ้นฟ้าไป และนี่ส่งผลให้มัน
