นว่ามีคนที่เข้าใจภาษาสัตว์ประหลาดได้ หากเรื่องนี้รู้ออกไปละก็ เขาคงไม่แคล้วต้องถูกจับไปเป็นหนูทดลองเป็นแน่แท้ ไม่ก็อาจจะถูกส่งเข้าศูนย์วิจัย ซึ่งนั่นจะเป็นปัญหาของเขาอย่างมาก
“อ้อ แล้วก็ท่านนายพลหลิว ข้ามีความเห็นว่าท่านควรลอบส่งคนไปขอกำลังเสริมจากตึกจอมพลเป่ยเชินและตึกจอมพลแห่งกันหนันเพื่อขอกำลังเสริมจะดีกว่า เมื่อสัตว์ประหลาดทั้งสองฝั่งเจ็บหนักกันทั้งคู่แล้ว นี่จะเป็นโอกาสของพวกเราในการทวงผืนแผ่นดินคืน ท่านเห็นว่าเป็นยังไง”
“ฮ่าฮ่าฮ่า แน่นอนอยู่แล้ว นี่คือสิ่งที่ข้ากำลังคิดพอดี”
หลังจากพูดจบ หลิวเซียงก็ได้ส่งทหารยามผู้ซึ่งมีสายเลือดวายุให้ไปยังตึกจอมพลทั้งสองเพื่อขอกำลังเสริม
“ข้าล่ะสงสัยจริงๆว่าการต่อสู้ระหว่างพวกมันนั้นจะไปได้ถึงไหน และพวกเราสมควรจะส่งทหารออกไปเมื่อไหร่”
“เรื่องนั้นย่อมไม่ยากเย็น”
เฉินเฉียงได้ยิ้มและพูดออกมา “ข้าเองก็อยากจะกลับไปเฝ้าดูพวกมันเหมือนกันว่าพวกมันจะสู้กันดุเดือดขนาดไหน เอาเป็นว่าหากพวกมันสู้กันเกือบจะจบ ข้าจะรีบกลับมารายงานท่าน หลังจากนั้นพวกเราค่อยไปล่าฆ่าพวกที่เหลือ”
“รอก่อน”
หลิวเซียงได้เรียกเฉินเฉียงไว้ก่อนที่จะส่งธนูแสงจากแหวนของเขาให้ก่อนที่จะพูดออกมา “เจ้าหนู หากเจ้าพบว่าจำนวนของพวกมันตกตายไปเกินครึ่ง เจ้าสามารถยิงธนูแสงนี้ได้ เมื่อเพื่อเราเห็นธนูแสงนี้ พวกเราจะเริ่มจู่โจมในทันทีและเจ้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อยกลับมา เจ้าคิดว่ายังไง”
“มีของอย่างนี้
