มรู้สึกรู้สาในสิ่งที่ทำลงไป
เมื่อเห็นว่ามดยักษ์ตัวปัญหาได้ตกตายไป สัตว์ประหลาดแห่งทะเลก็ไม่มีอะไรต้องพูดอีกต่อไป
เมื่อเห็นฉากนี้ หมาป่าสีเงินจันทร์หลอนก็ได้หันหลังกลับและพูดออกมา “ไอ้พวกที่อยู่ยามทั้งหลาย อยู่ประจำตำแหน่งให้ดีและอย่าได้ก่อเรื่องอีก ไม่งั้นใครก็ตามที่ก่อปัญหาจะเป็นเหมือนไอ้มดนรกนั่น”
หลังจากพูดจบ หมาป่าสีเงินจันทร์หลอนก็ได้จากไป
นายพลปูเองที่เห็นก็ช่วยไม่ได้และทำเพียงถอนกำลังกลับไปเท่านั้น
เมื่อเห็นการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มเดือดดาล ต้องมาจบเอาดื้อๆแบบนี้ เฉินเฉียงผู้ซึ่งอยู่ไม่ไกลก็อดไม่ได้ที่จะอารมณ์เสีย
กับโอกาสดีๆที่จะทำให้เกิดสงครามการฝูงสัตว์ประหลาดแบบนี้ มีหรือที่เขาจะปล่อยให้มันสูญเปล่า
เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินเฉียงก็ได้หยิบธนูขึ้นมาและเล็งไปที่หมาป่าสีเงินจันทร์หลอนที่กำลังเดินจากไป
ถึงแม้พลังสายเลือดของเฉินเฉียงจะไร้สีและโปร่งใส แต่ด้วยการที่สัตว์ประหลาดอย่างหมาป่าสีเงินจันทร์หลอนนั้นมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมอยู่แล้ว ในทันทีที่ลูกธนูพลังงานของเฉินเฉียงแตะปลายขนของมัน ก็สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่หลังคอมันจึงได้ตวัดตัวสะบัดขาหน้าด้านซ้ายของมันรับการโจมตีของเฉินเฉียงไปจนได้
“พี่ชายปู นี่ท่านหมายความว่ายังไง” หมาป่าสีเงินจันทร์หลอนโกรธสุดขีดและหันไปมองปูร่างยักษ์ที่เดินจากไปไกลแล้วและตะโกนออกมา “หากว่าท่านยังไม่พอใจในการตัดสินใจของข้าก็บอกกันตรงๆ อย่าได้มาทำร้
