บทที่ 112 รวบรวมข้อมูล
ด้วยแผนที่ที่เว่ยหยวนตี้ส่งมอบมารวมเข้ากับแผนที่จากกำไลสื่อสารของเฉินเฉียง ในที่สุด ทั้งเก้าก็ใช้เวลาห้าวันอย่างยากลำบาก แต่ในที่สุด พวกเขาก็ได้มาถึงที่หมาย
ถึงแม้ตึกจอมพลแห่งกันหนันและตึกจอมพลแห่งเป่ยเชินจะมีความต้องการที่จะรวมกองกำลังกันก็ตาม แต่เมื่อภารกิจนั้นล้มเหลวไปแล้ว ทำให้นักรบทั้งหลายต่างก็ถอยหนี และนี่ทำให้ในตอนนี้เหลือนักรบเพียงสามพันคนที่อยู่ที่นี่เพื่อป้องกันกองกำลังร่วมระหว่างสัตว์ประหลาดและสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลที่ยังคงถาโถมอยู่เพียงเท่านั้น
เบื้องหน้าของนายพลผู้คุมกองกำลังร่วมนี้ เมื่อหลิวเซียงได้อ่านจะหมายแนะนำของเว่ยหยวนตี้แล้ว นี่ทำให้เขานั้นถึงกับขมวดคิ้วและถามออกมาด้วยความสงสัย “กัปตันจาง ข้าไม่เข้าใจในความหมายที่ท่านผู้การแห่งกันหนันสั่งพวกท่านเลยจริงๆ”
“การสู้รบในครั้งนี้หากจะให้พูดกันตรงๆคือมันจบลงแล้ว และผลของมันก็คืออาณานิคมทั้งยี่สิบอาณานิคมที่อยู่ใกล้ทะเลบริเวณนี้ได้ตกไปอยู่ในมือของสัตว์ประหลาดและสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลไปหมดแล้ว”
“และด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ว่ามองยังไงก็ไม่มีทางพลิกกลับได้ แล้วพวกท่านจะมาทำอะไรกันในตอนนี้”
“ไม่ว่ามองยังไง ท่านผู้การแห่งกันหนันต้องการส่งพวกท่านทั้งเก้ามาตายชัดๆ”
“หรือท่านจะบอกว่าเพียงพวกท่านทั้งเก้าจะช่วยให้สถานการณ์พลิกกลับไปได้อย่างนั้นเหรอ”
หลังจากเขาพูดจบ ใบหน้าของทุกคนที่อยู่ในกองบัญชาการก็
