นเฉียงด้วยใบหน้าที่ร้อนรุ่มและวางมือไว้ที่ไหล่ของเฉินเฉียงในทันที
“หลานชาย…. ข้า….”
เว่ยหยวนตี้ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
“ลุงเว่ย เกิดอะไรขึ้น ท่านค่อยๆเล่ามาก็ได้” หลังจากได้ยินน้ำเสียงของเว่ยหยวนตี้แล้วเฉินเฉียงก็อดที่จะขวัญเสียออกมาไม่ได้ เขารู้สึกได้ในทันทีต้องมีอะไรบางอย่างที่เลวร้ายเกิดขึ้นมา
“เฮ้ออออ”
เว่ยหยวนตี้ได้ถอดถอนลมหายใจออกมายาวๆก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกมา “หลานชาย พวกเราพึ่งจะได้พบเจอหน้ากันในวันนี้ ความจริงแล้วลุงเว่ยคนนี้ต้องการที่จะมอบโอกาสดีๆให้กับเจ้าอยู่เหมือนกัน”
“ใครจะคิดว่าในวันนี้เองข้าก็ได้ข่าวร้ายมาจากทะเลแดนใต้เมื่อครู่นี้”
“กองกำลังที่เราส่งลงไปร่วมสงครามแดนใต้เสียหายอย่างหนัก แถมสงครามก็ยังกระชั้นเข้ามาอีก ด้วยจำนวนทหารของเขตกันหนันที่น้อยอยู่แล้วเมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ก็ยิ่งน้อยลงไปอีก และนี่ทำให้พวกเราไม่อาจจะส่งกำลังหนุนไปเพิ่มเติมได้”
แต่กับเรื่องนี้เอง ทางผู้การสูงสุดได้สั่งการลงมาโดยตรง ลุงเลยอยากจะให้กองกำลังเทียนเว่ยของเจ้านั้นรับภารกิจลงไปทางทะเลใต้ แต่ลุงเองก็ไม่รู้ว่ามันจะยังเร็วเกินไปสำหรับเจ้ารึเปล่า
“ท่านผู้การแห่งกันหนัน ข้าขอขอบใจท่านในเรื่องนี้อย่างสุดซึ้ง”
ก่อนที่เฉินเฉียงจะได้พูดอะไรออกมา จางหยวนได้ก้าวเท้าขึ้นหน้าและพูดออกมาอย่างเต็มภาคภูมิ “กองกำลังเทียนเว่ยของพวกเรานั้นขาดโอกาสที่จะได้รับภารกิจสงครามเช่นนี้มานานนับแรมป
