บทที่ 109 ปมในใจ
ในตอนที่กลุ่มของเฉินเฉียงเดินออกไปจากตึกจอมพลพร้อมเสียงพูดคุณกันอย่างสนุกสนานโดยไม่มีเว่ยหยวนตี้ร่วมวงออกไปด้วย
อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ ภายในห้องข้อมูล บรรยากาศภายในนั้นกลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันไป
หลังจากเฉินเฉียงได้ออกไปแล้ว เว่ยหยวนตี้ในตอนนี้ตื่นเต้นแบบสุดๆ เขาได้เรียกองครักษ์ที่สุดแสนจะสนิทอย่างลีปิงให้เข้ามาหา ลีปิงผู้นี้มีระดับการบ่มเพาะอยู่ที่ระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง
“ท่านผู้การ อะไรทำให้ท่านมีความสุขได้ขนาดนี้กัน”
“ลีปิง เจ้ายังจำน้องชายของข้า เฉินเทียนเว่ยได้รึเปล่า”
“ผู้การเทียนเว่ยหรือครับ แน่นอนสิครับว่าข้าต้องจำได้ พวกเราหลบหนีออกมาได้จากการสละชีวิตของท่านผู้นั้น และท่านเองก็ยังนำเรื่องนี้ไปเผยแพร่จนทั่วทำให้ทุกคนรู้จักนามของเทียนเว่ยกันเป็นอย่างดี”
“ใช่ เขาเป็นน้องชายที่ดีของข้าจริงๆ เจ้ารู้รึเปล่า ทายาทของเขายังมีชีวิตอยู่และได้มาที่เขตกันหนันของพวกเราแล้วด้วย นี่ช่างเรียกว่าสวรรค์ทรงโปรดโดยแท้”
เมื่อลีปิงรีบถามออกมาในทันทีเมื่อได้ยิน “ทายาทของผู้การเทียนเว่ยเหรอ แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนกัน”
“ข้าได้ให้ฉิงเชินพาเขาและพวกไปกินข้าวที่ภัตตาคารติ้งฮู่น่ะ ลีปิง ที่ข้าให้เจ้ามาพบนั้นเป็นว่าข้าอยากให้ช่วยเจ้าดูตำแหน่งว่างดีๆของที่นี่ให้สักหน่อยน่ะ”
ลีปิงที่ได้ยินก็คิดสักพักก่อนที่จะถามออกมาแทนที่จะตอบ “ผู้การ ท่านคิดจะดึงทายาทของผู้การเว่ยมาอยู่ฝั่งเดียวกับท่า
