บทที่ 110 ภารกิจแดนใต้
“ เร็วจริง นี่พวกเรายังกินกันไม่เสร็จเลยนะ”
เหรินหมิงพูดพลางสวาปามเนื้อสัตว์ประหลาดที่เหลือให้เยอะที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
จางหยวนได้ยืนขึ้นก่อนที่จะพูดออกมา “ในเมื่อเป็นคำสั่งของท่านผู้การ พวกเราจะรอช้าไม่ได้ ไปได้แล้ว”
หลังจากออกจากภัตตาคาร หลางซานเอ๋ออดที่จะมากระซิบกระซาบข้างๆเฉินเฉียงไม่ได้ “น้องชายเฉินเฉียง เจ้าคิดว่าท่านผู้การต้องการเรียกพบพวกเราไปทำไม”
เฉินเฉียงได้ส่ายหน้าในทันทีก่อนจะถามกลับไป “แล้วข้าจะไปรู้ได้ยังไงกัน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ข้าว่าท่านผู้การต้องหาตำแหน่งดีๆให้เจ้าในฐานะที่เขาเป็นหลานชายคนหนึ่งแน่ๆ”
“ก็พูดยากอยู่นา เป็นไปได้ว่าผู้การอาจจะตบแต่งเจ้ากับลูกสาวของเขาก็ได้นา ใครจะรู้”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็อดที่จะลอบมองไปป้ะสายตากับเว่ยฉิงเชินไม่ได้ และนี่ทำให้ใบหน้าของคนทั้งคู่แดงขึ้นมาในทันที
“เอาล่ะ เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว”
จางหยวนได้ขัดขวางการพูดหยอกเย้าของแต่ละคนและนำทุกคนกลับไปยังตึกจอมพล
พวกเขากลับเข้าไปในห้องข้อมูลก่อนหน้านี้ และเมื่อไปถึง พวกเขาก็พบว่าผู้การในตอนนี้อยู่ในสภาพท่าทางที่ร้อนรน แตกต่างจากสองชั่วโมงก่อนอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อเห็นพ่อของตนดูร้อนรนราวกับหนูที่ตกลงไปในหม้อน้ำร้อน เว่ยฉิงเชินจึงเริ่มเดินไปหาและถามขึ้นมา “พ่อ เกิดอะไรขึ้น ทำไมพ่อถึงดูร้อนรนขนาดนี้”
เมื่อเห็นว่าทุกคนมาถึง เว่ยหยวนตี้ไม่แม้แต่สนใจลูกสาวของตน เขาเดินไปหาเฉิ
