ปิงก่อนที่จะหันไปมองเฉินเฉียงและพูดขึ้นมา “หลานชาย นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้พบเจอกัน พวกเรายังทำความรู้จักกันได้ยังไม่ถึงวันดี เจ้าก็ต้องจากข้าไปอีกแล้ว ลุงคนนี้อดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลจริงๆ”
“ท่านลุงอย่าได้กังวลไป ข้าจะฆ่าศัตรูอย่างห้าวหาญ เพื่อไม่ให้ท่านลุงต้องผิดหวังที่เชื่อใจข้า”
“ดี ดีมาก สมแล้วที่เป็นทายาทแห่งน้องชายของข้า กล้าหาญ ช่างกล้าหาญนัก”
เว่ยหยวนตี้ได้ตบไหล่ของเฉินเฉียงอย่างหนักราวกับว่าเขาเองได้เข้าร่วมศึกสงครามในครั้งนี้ก็ไม่ปาน ก่อนที่เขาจะรีบพูดออกมา “เด็กๆ พวกเจ้านั้นคือคนของกองกำลังเทียนเว่ย พวกเจ้าเองก็สมควรจะรู้ซึ้งจิตวิญญาณแห่งกองกำลังเทียนเว่ยอย่างผู้การเทียนเว่ยที่ได้รับมาจากการผ่านศึกสงครามได้เป็นอย่างดี พวกเจ้าต้องไม่ทำให้ชื่อเสียงของผู้การต้องมัวหมอง”
“สงครามแดนใต้ในครั้งนี้เองถือได้ว่าเป็นเรื่องด่วน ข้าได้รับข่าวมาว่ามีมนุษย์กลายพันธุ์เข้าร่วมด้วย นี่จึงถือได้ว่าเป็นสถานการณ์ที่พวกเราเหล่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่อาจเลี่ยงได้”
“ถึงแม้ว่ากองกำลังเทียนเว่ยนี้จะมีคนไม่มาก แต่พวกเจ้าแต่ละคนล้วนแล้วแต่แข็งแกร่งกว่าคนในกองกำลังของพวกเราทั้งเขตกันหนันและเมืองเหมันต์จันทรา”
“เด็กน้อยเอ๋ย พวกเจ้า จงแสดงความห้าวหาญของพวกเจ้า ให้กับตาแก่กับข้าที่คอยเฝ้ามองอยู่ที่กันหนันแห่งนี้ได้รับชมด้วยแล้วกัน”
“ข้า ขอรับคำสั่งจากท่านผู้การแห่งกันหนัน กองกำลังเทียนเว่ยจะขอปกปักเผ่าพันธุ
