ด้ให้หวังต้าหลู่และเม่ยหลัวหลันไปรวบรวมเสบียง ส่วนคนอื่นให้ไปพักยังที่พักของตน
ที่พักของกองกำลังเทียนเว่ยนั้นเรียกได้ว่าดีที่สุดในกองกำลังทั้งหมดที่ตึกจอมพลเหมันต์จันทรามี ที่นี่มีห้องกว่าสามร้อยห้อง แต่ส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นห้องว่างๆธรรมดา
จางหยวนได้ชี้ไปที่ห้องหนึ่งที่อยู่ตรงกลางและพูดขึ้นมา “เฉินเฉียง เจ้าจะเลือกห้องไหนก็ได้ยกเว้นห้องนั้น”
“หื้ม ทำไมล่ะ กัปตัน หรือว่านั่นคือห้องของท่าน”
จางหยวนส่ายหน้าก่อนจะพูดออกมา “นั่นคือห้องของกัปตันของกองกำลังเรา ขนาดข้าเป็นรักษาการณ์กัปตันยังไม่กล้าจะใช้เลย”
หลังจากนั้นจางหยวนได้พูดกับเฉินเฉียงด้วยท่าทีจริงจัง “ไม่ใช่ว่าเจ้าเองต้องการธงแห่งกองกำลังเทียนเว่ยไม่ใช่เหรอ เมื่อใดที่เจ้าทำได้ เมื่อนั้นห้องนั้นก็จะเป็นของเจ้า”
หลังจากพูดจบ จางหยวนก็ได้ยืนอยู่หน้าห้องนั้น ก่อนที่จะเปิดห้องที่อยู่ใกล้ๆและเดินเข้าไป
ไม่ต้องพูดอะไรก็รู้ว่าห้องที่ว่านั้นคือห้องของพ่อของเขาสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงนั้นจะเป็นคนที่ข้ามผ่านมาจากกาลเวลาและอวกาศ แต่ในเมื่อรับคำซุนต้าฮู่ผู้ซึ่งตกตายไป เขาก็ถือว่าตัวเองมีพ่อแท้ๆที่ชื่อว่าเฉินเทียนเว่ย แน่นอนว่าเขาเองต้องการที่จะนำธงแห่งกองกำลังมาไว้ในครอบครองและฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของกองกำลัง
ความจริงแล้วเขาเองก็อยากจะลองเข้าไปดูในห้องเหมือนกัน
แต่นี่ยังไม่ถึงเวลา เขาจึงเลือกเข้าไปอีกห้องหนึ่ง
เขาถอดถอนลมหายใจอย่าง
