หนักก่อนที่จะใช้พลังจิตของตนตรวจสอบดูพื้นที่โดยรอบ เมื่อมั่นใจว่าไม่มีคนอยู่ใกล้ๆ เขาก็ได้ทดลองใช้ทักษะใหม่ที่ได้รับมา ปีกสีเงิน
ในตอนนี้เองเขาได้ยินเสียงหนึ่งกลางหลัง เมื่อเขาหันกลับไปมองใบหน้าของเขาก็แทบจะเป็นลนลาน เขาได้รีบหยุดใช้ทักษะก่อนที่จะทิ้งตัวลงไปนอนกับเตียง ในขณะเดียวกันเขาก็ได้ปลดปล่อยพลังจิตไปตรวจสอบโดยลอบอีกครั้ง เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครสังเกตสิ่งที่เขาทำไปเมื่อครู่ เขาก็ได้ผ่อนคลายลง
“ไอ๊หยา… โคตรหลอนเลย”
เมื่อเขาได้คิดถึงฉากเมื่อครู่นี้เขาก็อดที่จะขนลุกขนพองไม่ได้
เพราะหลังของเขานั้นมีปีกสีน้ำเงินงอกออกมาจริงๆ
ส่วนไอ้เสียงวึ้งๆที่เขาได้ยินนั้นมันมาจากดาบสีเงินสี่เล่มที่กระพือราวกับเป็นปีกของเขา
เขาไม่คิดเลยจริงๆว่าเพียงดูดซับพลังของเจิ้งตี้มานั้นจะได้รับผลออกมาแบบนี้
หากจางหยวนได้เห็นปีกคู่นี้ของเขาไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำหน้ายังไง
พวกเขาคงจะทำกับเขาราวกับเป็นมนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งอย่างแน่นอน ดีไม่ดีจะรีบสังหารเขาด้วยซ้ำ
นี่ทำให้เฉินเฉียงเลิกที่จะคิดในเรื่องนี้อีกต่อไป
ในขณะเดียวกัน เขาเองก็อดที่จะตั้งมั่นไว้ในใจอย่างแข็งขันว่าจะไม่ดูดซับไอ้พวกมนุษย์กลายพันธุ์พวกนี้อีกโดยไม่จำเป็น
แต่นี่ทำให้เขาอดคิดสงสัยขึ้นมาว่าพวกมนุษย์กลายพันธุ์และคนทั่วไปนั้นต่างกันตรงไหน
หากว่าเขานั้นไม่ได้บังเอิญไปได้ยินหมูป่าเขี้ยวดาบสองตนนั่นพูดคุยกันโดยบังเอิญล่ะก็ หากเขาไปพูดคุยกับเจี้งตี้เ
