้าง แต่พอพวกมันทำแล้วยังไม่พบร่องรอยอะไรเลย”
จางหยวนได้หันหน้ามาและพูดขึ้น “หลางซานเอ๋อ ถึงแม้ไอ้ระยำนั่นจะสมควรตาย แต่มันก็เป็นความผิดของพวกเราเหมือนกันที่เตรียมตัวไม่ดี ส่วนหนึ่งก็เพราะท่านผู้การให้แต่ภารกิจแบบนี้จึงทำให้กองกำลังของเรานั้นร้างราจากการต่อสู้มานาน พวกเราจะต้องไม่ว่อกแว่ก แม้แต่จะเป็นภารกิจแบบนี้ก็ตาม”
ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจว่า หลังจากที่เราไปถึงกันหนันและจบภารกิจในครั้งนี้ พวกเราจะกลับมาฝึกแบบเมื่อก่อนอีกครั้งหนึ่ง ไม่อย่างนั้นพวกเราคงจะตกตายตามรอยพี่น้องทั้งห้าไปโดยไม่ทันรู้ตัว
“รับทราบ พวกเราจะทำตามคำสั่งกัปตันจาง”
ถึงแม้จะมีเพียงแปดคน แต่พวกเขานั้นคือคนที่ร่วมกันหัวเราะและร้องไห้มานับครั้งไม่ถ้วน เมื่อพูดถึงการฝึก พวกเขาจึงยืดอกและตอบออกมากันอย่างพร้อมเพรียง
“เฉินเฉียง เจ้าเองก็เป็นคนของกองกำลังเทียนเว่ยแล้ว ทำไมเจ้ายังดูตื่นๆอยู่อีกล่ะ”
จางหยวนหันไปถามพร้อมใบหน้าที่คิ้วขมวด
