บทที่ 306 กลหมากเหนือชั้น
สำหรับอั้งเซียว ลวี่หยางไม่เคยเหนียมอายที่จะตอบโต้ด้วยความเป็นศัตรูขั้นสุด
สิ่งใดที่อั้งเซียวตั้งใจจะทำ เขาก็จักขัดขวางให้ถึงที่สุด สิ่งใดที่อั้งเซียวไม่อยากให้เกิด เขาก็จักดันให้เกิดให้จงได้ เด่นชัดในเจตจำนงจงใจจู่โจมเจาะจง
ด้วยเหตุดังกล่าว เขาจึงให้ความสนใจอย่างมากต่อเรื่องราวในอดีตของอวี้ซู่เจิน
สามปีรวมลมปราณจนถึงขั้นสมบูรณ์ เช่นนี้ย่อมต้องได้รับโชควาสนาใหญ่โตภายใต้แรงหนุนจากอั้งเซียวไม่ผิดแน่ แต่ในวาสนาเหล่านั้น…มีสักเท่าไรที่เป็นกลลวงอำมหิตของอั้งเซียว?
ในเมื่อมีชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินอยู่เบื้องบน ย่อมเหมาะแก่การตรวจสอบอย่างถึงที่สุด!
ค้นวิญญาณไม่ได้ เคล็ดหุ่นเชิดใช้ไม่ได้ ลวี่หยางก็ไม่คิดเสียเวลาสอบถามอีกต่อไป ปล่อยให้เรือนร่างของอวี้ซู่เจินเผยความลับออกมาเองนับว่าสิ้นเรื่องที่สุด
คิดได้ดังนี้ ลวี่หยางก็เข้าสู่สภาพแน่วแน่ดั่งยอดมนุษย์ แสดงเคล็ดลับด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของอวี้ซู่เจินอย่างคล่องแคล่ว ในทันทีก็ทำให้นางกรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา ราวกับถูกท่อนเหล็กแทงทะลุร่างกายอย่างแรง ความทรงจำอดีตหลั่งไหลออกมาดั่งสายน้ำไม่ขาดสาย
ช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมา!
ไม่นานนัก ความทรงจำของอวี้ซู่เจินก็ถูกลวี่หยางควบคุมไว้ทั้งหมด เงาภาพมืดมนปรากฏซ้อนเป็นชั้น ๆ จนกระทั่งปรากฏภาพหนึ่งฉายชัดอยู่ต่อหน้าเขา
แรกเริ่ม เรื่องราวของอวี้ซู่เจินก็เป็นไปดังท
