ี่ลวี่หยางคาดไว้
นางฝ่าฟันความยากลำบากนานัปการ ในที่สุดก็รวมลมปราณสำเร็จ เข้าร่วมยอดเขาปะสานฟ้า ภายหลังถูกหลิวซิ่นหมายตาเป็นเป้าหมาย กลับสามารถโต้กลับได้อย่างอัศจรรย์ จึงได้รับสืบทอดจากเจินเหรินบรรพกาล
ทว่า…ตรงจุดนี้เองกลับผิดแผกออกไป
อวี้ซู่เจินภายในธงหมื่นวิญญาณของหลิวซิ่น กลับได้พบเห็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ไม่เคยพบมาก่อน และเป็นเพราะคำชี้แนะจากบุคคลนั้นเองที่ทำให้นางมีระดับพลังถึงเพียงนี้!
“ที่แห่งนี้…คือที่ใดกัน?”
ในความทรงจำนั้น ลวี่หยางเบิกตากว้าง มองผ่านสิ่งเบื้องหน้า กลับแลเห็นเพียงแม่น้ำขุ่นมัวสายหนึ่ง คลื่นน้ำพลุ่งพล่านจนเผยกระดูกขาวสะท้อนแสงอยู่ใต้กระแส
แม่น้ำกว้างใหญ่ไพศาล ไร้สิ้นสุดขอบเขต
มีเพียงกลางสายน้ำเท่านั้น ที่ตั้งตระหง่านด้วยศิลาก้อนมหึมา ขนาดเท่าภูผา ตั้งมั่นอยู่ตรงกลางแม่น้ำอย่างไม่หวั่นไหว แบ่งแม่น้ำสายนี้ออกเป็นเขตอย่างชัดเจน
“ไม่ถูกต้อง…”
ลวี่หยางขมวดคิ้วแน่น ภาพเบื้องหน้าคือสิ่งที่อวี้ซู่เจินเห็นภายในธงหมื่นวิญญาณ ทว่าเขารู้จักธงหมื่นวิญญาณดียิ่งกว่านางนัก แต่กลับไม่เคยพบว่าข้างในมีสถานที่เช่นนี้มาก่อน! ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือไม้ตายของอั้งเซียว เขาคงแอบลงมือกับธงหมื่นวิญญาณไว้แล้วหรือ!?
จู่ ๆ ลวี่หยางก็นึกขึ้นได้
“ข้าเคยเห็นที่นี่…”
ความทรงจำเสี้ยวหนึ่งที่ไม่ใช่ของเขา ทว่าเวลานี้เขากลับนึกถึงได้อย่างแจ่มชัด ในความทรงจำนั้น เขายืนอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ไม่ผิ
