ยู่ลึกจากพื้นดินในระดับสองเมตรตลอดทาง
มันคือระยะที่เขาจะใช้พลังจิตตรวจสอบพื้นที่ด้านบนได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด และระยะเท่านี้จะเพียงพอต่อการที่เขาจะไม่ถูกพบตัวจากสัตว์ประหลาดและมนุษย์
และเมื่อมั่นใจว่าหลุดพ้นแล้วแน่ๆเขาก็ได้ลดระดับความเร็วในการขุดรูของเขาเพื่อตรวจสอบพื้นที่โดยรอบให้ละเอียด
อีกครึ่งชั่วโมงถัดมา ในที่สุด เฉินเฉียงก็ค้นพบคนทั้งแปดอยู่ข้างหน้า
แต่ที่ทำให้เขานั้นประหลาดใจยิ่งกว่าคือหนึ่งในแปดคนนี้มีคนที่เขารู้จัก
หลังจากมั่นใจว่าทั้งแปดคนนี้ยังอยู่ดีแล้ว เฉินเฉียงก็ได้ออกมาจากพื้นในทันที
ในตอนนี้หูของคนหนึ่งในแปดคนนี้ได้ขยับในทันที เมื่อเขาหันไปทางที่เขาได้ยินเสียงก็พบว่าเป็นเฉินเฉียง
“ชู่วววว”
เขาได้เห็นเฉินเฉียงพุ่งตรงมาทางนี้พลางถือดาบในมือ แต่กลับยกนิ้วที่ปากเพื่อเป็นการบ่งบอกว่าให้เงียบเสียงเอาไว้
“เฉินเฉียง นั่นเจ้ารึ เจ้ามาทำอะไรที่นี่”
ผู้นำของแปดคนนี้คือหนึ่งในคนของกองกำลังเทียนเว่ยผู้ล่วงลับ กัปตันจางหยวน
เฉินเฉียงได้ยกนิ้วขึ้นมาที่ปากอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาจางหยวนและพูดออกมาด้วยเสียงอันเบา “จางหยวน พวกเจ้าโดนพบตัวแล้ว รีบมากับข้า”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้ใช้ทักษะขุดรูและทำการขุดรูที่มีความกว้างขนาดสองคนเห็นจะได้ ก่อนที่จะโผล่หัวขึ้นมาและกวักเรียกคนทั้งแปดให้ตามเขาไป
จางหยวนและคนอื่นๆที่เห็นถึงกับตกใจเพราะเฉินเฉียงนั้นสามารถขุดรูใหญ่ได้ในทันทีราวกับ
