ระหลาด และมนุษย์กลายพันธุ์กระจายอยู่กันไปทั่วราวกับปลิวไปตามลม พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกครองโดยตึกจอมพลแห่งเขตกันหนัน สัตว์ประหลาด และมนุษย์กลายพันธุ์ตามลำดับ ถึงกระนั้น ในพื้นที่แห่งนี้ มนุษย์ ถือได้ว่าเป็นกองกำลังที่ทรงอิทธิพลที่สุด
ในทำนองเดียวกัน หากพื้นที่ใดที่ถูกควบคุมโดยสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์ เผ่าพันธุ์มนุษย์ถึงแม้จะแข็งแกร่งแต่ก็ยังต้องหลบซ่อน นักรบเหล่านี้เปรียบได้ดั่งกองกำลังที่แฝงตัวเข้าไป และจะเป็นกำลังสำคัญของมนุษย์ ยามที่ต้องมีการเผชิญหน้ากัน
การเดินทางในครั้งนี้ของเขารวมๆแล้วกว่าสี่พันไมล์ ด้วยการที่เขานั้นต้องระวังตัวอย่างมากเพื่อไม่ศัตรูที่แข็งแกร่งรู้ตัว นี่จึงทำให้เขานั้นเดินทางไปได้ไม่เร็วนัก
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นก็ไม่อาจหลบรอดจากกลุ่มสัตว์ร้ายไปได้
หากดูจากแผนที่แล้ว ในตอนนี้เขาควรจะอยู่ห่างจากตึกจอมพลแห่งเมืองเหมันต์จันทราอีกไม่เกินพันไมล์
แต่เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าจะต้องมาเผชิญหน้ากับฝูงสัตว์ประหลาดระดับสูงแบบนี้
“สัตว์ประหลาดมากมายขนาดนี้ไม่เห็นมีแจ้งในแผนที่เลยฟะ”
เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินเฉียงได้เปิดแผนที่ขึ้นมาดูอีกครั้งเพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้จำผิดไป
เขาไม่คิดเลยจริงๆว่าการที่เขาจะผ่านไปยังตึกจอมพลเมืองเหมันต์จันทรา กลับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ตรงหน้า
หากเขาไม่เลือกที่จะอ้อมก็ต้องฝ่าเขาไปตรงๆ
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้เอนกายลงกับพื้นพร้อมทั้งใช้ไร้ตัวตนและทำกา
