นท่าทางลังเลของลีเสี่ยวฟานแล้ว เฉินเฉียงได้ดึงแขนของเขาแล้วพูดออกมา “ไม่ต้องกังวล ข้าไปดูรอบๆมาแล้ว ตอนนี้ไม่มีเรื่องอะไรแน่นอน”
การกลับมาของเฉินเฉียงนี้ได้สร้างสีสันให้กับอาณานิคมในทันที
หนึ่งก็คืออัจฉริยะของอาณานิคมได้กลับมาจากสำนักเต่าดำ
หลังจากผ่านไปสามเดือน นายพลหลิงเว่ยเองก็ได้ข้ามขั้นเป็นระดับนายพลวิญญาณแล้วเช่นเดียวกัน
แต่ด้วยทรัพยากรที่จำกัด ทำให้เขาพึ่งจะเปิดจุดลับได้เพียงจุดเดียวเท่านั้น
“เฉินเฉียง นี่…”
หลิงเว่ยตกตะลึงในสิ่งที่ไหลออกมาจากแหวนมิติของเฉินเฉียงกว่าสามสิบชิ้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็แค่การเก็บเกี่ยวเล็กๆน้อยๆระหว่างทางกลับบ้านน่ะ”
เฉินเฉียงพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ แต่พวกนี้คือเนื้อสัตว์ประหลาดที่เขาไปวนเวียนหามาให้กับอาณานิคม
หลิงเว่ยได้มองไปที่ซากของสัตว์ประหลาดเหล่านี้ ก่อนที่จะหยิบสัตว์ประหลาดที่เป็นก้อนกลมๆขึ้นมา
“ไข่ดินเหรอ….ระดับนายพลวิญญาณ…เฉินเฉียง เจ้าฆ่าไอ้บ้านี่ด้วยเหรอ อย่าบอกนะว่าเจ้าเองก็อยู่ระดับนายพลเวิญญาณแล้วน่ะ”
“ข้าเองพึ่งจะข้ามขั้นมาได้ไม่ถึงเดือนดีเลยครับ” เฉินเฉียงยอมรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะนำแหวนอีกวงหนึ่งออกมาให้หลิงเว่ย
“นายพลหลิง นี่คือสินสงครามที่ข้าได้มาจากพวกโจร สำหรับค่าแล้วมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก มันเหมาะสมกับอาณานิคมของพวกเรามากกว่า”
หลิงเว่ยได้รับแหวนที่ดูหรูหรามาจากเฉินเฉียง ก่อนที่จะส่องเข้าไปดูข้างใน
อย่าว่าแต่ผู้นำอาณานิคมอย่าง
